Daarstraks zag ik op twitter passeren dat er iets te doen was in het nieuwe parkje aan de Lange Velden, die nieuwe wijk in Wondelgem tussen de R4 en de Botestraat. Omdat ik eigenlijk toch een reden zocht om te gaan fietsen met de kinderen, leek me dit een ideaal compromis: ik ging eens mijn licht gaan opsteken, en de kinderen konden het nieuwe speeltuintje even uitproberen.
Bij aankomst bleek er veel meer park te zijn dan ik dacht, compleet met waterpartijen, brugjes, speeltuigjes, en vooral aangeplant bos dat nog zijn tijd moet krijgen om te groeien. Er stond een tentje met gratis drank, er was een zeer amusant dixieland bandje aan het spelen, de buurtbewoners genoten van de zon, er was zelfs een grimestand voor de kinderen, en de Groendienst stond er uiteraard met een infostand. Hah. Daar moest ik zijn. Edwin Verschelde, projectcoördinator van het hele traject, stond me met de glimlach te woord. Lees verder…
Juicht, gij allen, want de zon is daar. Voorzichtig en waterig voor de tijd van het jaar, maar toch: ze is. Iedereen naar buiten dus, en wel naar de Muidefeesten, want daar is het altijd plezant. Kijk maar naar de foto’s van vorige edities.
Um, ja. Dat is zo ongeveer wat het internet me bijleert over Bothner. En dat hij, als hij op stap was, zoals veel mensen foto’s trak van wat hij zag. De uitstap van 1940 was er eentje met het Duitse leger, en hij kwam onder meer langs Gent.
Er beweegt wat in de Brugse Poort, in het bijzonder in het blok rond de Meibloemstraat en de Sparrestraat. Ruim een jaar geleden werden verschillende percelen grond verkocht aan twee verschillende projectontwikkelaars. In de oude Tierenteyn-fabriek is men ondertussen begonnen met de renovatie van het oude fabrieksgebouw om daar wooneenheden te maken. Het andere project, dat is een ander paar mouwen. De buurtbewoners zoeken al maanden antwoorden, maar informatie komt slechts mondjesmaat naar ons toe.
Aan de andere kant: de grond die de projectontwikkelaar verworf is wel degelijk bouwgrond, dus in principe kan het, dat project. Maar er is toch wel enige bezorgdheid, niet in het minst omdat de communicatie tussen buurt en andere actoren niet echt vlot verloopt. Lees verder…
Verdien 100 euro door bij u thuis over kunst te praten! Word deel van een kunstwerk!
Hebt u thuis een bijzonder schilderij, een erfstuk, een fijn object, een imposant sculptuur, een mooie foto? Of iets wat niemand anders speciaal vindt, maar u wel: een oude film, een familielid met uitzonderlijke artistieke gave, een vaag leesbaar stuk papier, een uitzicht, of wie weet wel gewoon een woord of zin in uw hoofd? Is dat voor u ‘kunst’?
Grijp dan nu uw kans om zelf deel te worden van een uniek kunstwerk dat de Belgische kunstenares Sarah Vanhee speciaal voor Gent ontwikkelt.
U hoeft niet speciaal van (hedendaagse) kunst te houden om mee te doen, integendeel, het project handelt over de verschillende opvattingen die over kunst bestaan, en wil daarvoor een esthetische ruimte ontwikkelen.
Woont u op wandelafstand van Sint-Jacobs en bent u nieuwsgierig of wil u meer weten over hoe u met uw kunstwerk deel kunt nemen aan Untitled (Gent)? Lees verder…
Freddy De Vadder, Gunter Lamoot, Henk Rijckaert, Nigel Williams, Gili en vele anderen bezorgen de ‘gulle lachers’ een onvergetelijke avond op maandag 21 mei 2012 in de Capitole in Gent. De opbrengst van het evenement gaat zoals steeds integraal naar straatkinderen over de hele wereld.
Dat wij fan zijn van allerlei moois dat weten jullie onderhand wel. Naar jaarlijkse gewoonte is er ook dit jaar weer de Miss en Mister Gent Verkiezing. Dat deze verkiezing elk jaar een schot in de roos is op de Ledebergse Feesten wat volks en ander entertainment betreft, heeft dit event al goed bewezen.
Zaterdag was er weer grote tweedehandsfietsenverkoop op het Wilsonplein. Het was niet echt met die bedoeling dat ik er langs ging maar ‘k maakte er meteen een deugd van om ‘s rond te kijken en een babbeltje te slaan.
Veel volk in ieder geval, dat wel. En er werd duchtig gekeken, gekeurd, onderhandeld, verkocht en waar nodig nog hier en daar bijgesteld onder het toeziend oog van de koper. Lees verder…
De dreigende afschaffing van de nachtbussen blijft voor de nodige beroering zorgen. In plaats van Ekkergems zusterstad New York naar de troon te stoten, dreigt Gent te verworden tot een soort Aalbeke als er geen deftig openbaar vervoer meer is.
Andere vrezen dan weer dat Gent als een soort Lotenhulle zal worden zonder nachtbussen. Feit is in ieder geval dat we een grote stap achteruit zetten als de Lijn haar besparings- en afschaffingsplan doorvoert. Daarom steunt ook Tv Ekkergem revolutionair volop de strijd tegen de afschaffing van de nachtbussen, en voor een goed en volwaardig openbaar vervoer. Lees verder…
Zoals elke deftige stadstentoonstelling of publiek kunstevenement betaamt, hoort er toch ook een niet-officieel parcours op te duiken.
Met het meest open manifest ooit geschreven kan TRACK daar zeker niet onderuit.
CCTV is een publieke interventie door semiotic architect Thierry Mortier… de 42ste kunstenaar van TRACK.
uit het TRACK manifest:
“1. Een stad heeft geen grenzen.
2. Kunst heeft geen grenzen.
3. TRACK heeft geen grenzen.
…
5. TRACK roept op tot actie, tot dialoog tussen de stad, haar inwoners en haar bezoekers, nodigt uit tot wisselwerking tussen verschillende gemeenschappen en inspireert tot participatie.”
CCTV is een antwoord op die oproep tot participatie & zoals TRACK de stad inneemt, strijken ook 18 corvi corone of zwarte kraaien neer in Gent. Ze functioneren er als cctv cameras in zes clusters van Gent gekozen door de curatoren van TRACK. Hun transmissies worden gecentraliseerd op een muur van cctv monitors waar een onbemande stoel het geruis voorbij ziet gaan.
Quis custodiet ipsos custodes
Elke stad heeft grenzen. kunst heeft grenzen. TRACK heeft grenzen. Moet dit geargumenteerd? Of nemen de curators van TRACK de makkelijkste weg om reacties op te roepen? De stad is een conventie, die slechts bestaat doordat we die aanhangen. De conventie zegt ons wat een stad is, geeft ze grenzen. zonder de grens bestond het woord ‘stad’ niet, bestond het concept niet & spraken we enkel van de wereld. Tenzij de wereld geen grenzen heeft… maar dan zitten we in een totaal ander discours. Een stad zonder grenzen is een beetje als een museum zonder kunst. De grens is deel van de identiteit van de stad, een definiërende factor, net zoals kunst dat is voor een museum. Lees verder…