ONGEHOORD! (12) – Saints By Nite, Recalling Dreams EP

zondag 23 november 2014 11u14 | Muziek | Wouter De Sutter | reageer

Amper drie maanden na de release van de gesmaakte Homicide-ep, plaatst de Gentse technoproducer Saints by Nite zichzelf weer in de markt met een nieuwe ep, ijverige jongen. Vijf nummers deze keer. Vorige week de wereld ingestuurd onder de passende naam Recalling Dreams.
Passend want Recalling dreams manifesteert zich als de dromerige soundtrack bij een slenterwandeling door de stad bij het krieken van de dag. Op de terugweg van een net iets te wild feestje bijvoorbeeld.

a0201452961_2

De ep dient zich iets luchtiger aan dan zijn voorganger maar ook nu haalt loungy relaxness moeiteloos de bovenhand. Catchy composities doorspekt met wat nerveuze flarden hip hop en old school elektro. Onze favoriet: A quarter to three. Het enige nummer dat niet voor de volle 100 % DIY is gezien de passage van een vriend met een gitaar.
Lees verder…

De Borgia’s komen!

zaterdag 22 november 2014 11u13 | Podium en Cultuur | patricia (tekst), Toneelgroep Nunc (beeld) | reageer

Ik was nieuwsgierig en ik was niet alleen. We kregen al meteen een pittig hapje met gorngonzola en appeltjes voorgeschoteld. Ideaal om de eerste honger tegen te houden. Maar we waren vooral benieuwd. Achter witte lakens wachtten ze ons op… met een requiem voor de paus kon het conclaaf ingezet worden. Benjamin Van Tourhout herschreef de teksten van deel 1 en deel 2 zodat alles op één avond gespeeld zou kunnen worden. Het tempo lag dan ook redelijk hoog. Maar het verhaal concentreert zich duidelijk op Rodrigo Borgia, de nieuwe paus, zijn vrouw, zonen Joffrey en Cesare en dochter Lucrezia. De tekst is redelijk geniaal, een prachtig evenwicht tussen spitsvondigheden, tussentaal en een beetje volks maar nooit platvloers.

borgia1 De Borgia’s zitten niet verlegen om een moord meer of minder, sex en intimidatie, alles om de macht te behouden. Borgia voor Borgia. Van Tourhout kiest er voor om hen te portretteren als een bende uitgelaten kinderen, altijd in voor een spelletje. Dries Vanhegen zet de perfecte Rodrigo neer, een joker die met grapjes strooit en de lacherds op zijn hand krijgt, machtig en vol strategische spelletjes, maar soms ook bang en kwetsbaar. Leen De Veirman die de rol van stammoeder neerzet, Vanozza Catanei, komt hard en praktisch uit de hoek. Hoewel het haar soms moeite kost, laat ze zich niet zelden manipuleren door de paus. Maar vergeet hierbij haar eigen belangen niet. Het was een beetje jammer dat tijdens één van de stille momenten we hoorden hoe ze in de gang de voorbereidingen voor het eten troffen. Maar dat kijken we graag door de vingers, want het pompoensoepje smaakte overheerlijk.
Lees verder…

Albert Sugg en de Belle Epoque in Gent: Série 1 (79) Het Geraard de Duivelsteen

vrijdag 21 november 2014 19u37 | Architectuur | Arthur De Decker (tekst), Jos Tavernier (beeld) | 3 reacties

Deze week komen enkele Suggkaarten aan bod die handelen over het Geraard de Duivelsteen aan de Reep. Over de juiste schrijfwijze van de voornaam van die duivel is men het blijkbaar niet eens. Geeraard of Geraard, beide schrijfwijzen worden gebruikt door auteurs en journalisten. Van in la Belle Epoque tot 1981 heetten de aanpalende straten “Geeraard de Duivelstraat” en “Geeraard de Duivelhof ”en in 1981 werd er een “e” in die plaatsnamen geschrapt en dus houdt Arthur De Decker zich daaraan. Jos Tavernier, de fotograaf van de recente zichten, heeft daar uiteraard geen probleem mee gehad bij het kiekjes nemen.

Serie 1 nr. 204 Geraard De Duivelsteen (XIIIde eeuw)

Serie 1 nr. 204 Geraard De Duivelsteen (XIIIde eeuw)

Deze Suggkaart werd verstuurd in 1903 en toont ons het pas gerestaureerde Geraard de Duivelsteen met achteraan nog een werfafsluiting aan het Geraard de Duivelhof. Links zien we een hoekje van de klerenwinkel van Nagels en Esders en daarvoor het standbeeld van Lieven Bauwens dat daar werd geplaatst in 1885 en dat in 1902 rondom een prieeltje kreeg. Zie deel 19.

Ridder Geraard van Gent , bijgenaamd de Duivel, was een telg uit de hoogadelijke familie genaamd “van Gent”. Hij werd geboren als derde zoon van ridder Zeger III van Gent, burggraaf van Gent, en Beatrix, dame van Heusden. Geraards geboorte- en sterftejaar is niet bekend en dus staat er op het straatnaambord van het Geraard de Duivelhof “ca. 1210-ca 1270”. Lees verder…

Huiskamerhelden

donderdag 20 november 2014 21u20 | Musea en tentoonstellingen, Podium en Cultuur | Greet | reageer

Voor het tweede jaar op rij vindt in Gentbrugge Huiskamerhelden plaats. Op zaterdag 22 november kan je Chambre d’amis-gewijs bij 14 buurtbewoners binnenwippen voor voorstellingen en tentoonstellingen door muzikaal en creatief talent.

“Hoedadde?”, vroegen we aan Wouter De Jonghe. En Wouter zei: “De eerste editie groeide eigenlijk uit de vaststelling dat Gentbrugge ontzettend veel creatieve inwoners aantrekt en dat we van al die artistieke bedrijvigheid gebruik wilden maken om elkaar beter te leren kennen. Wij wonen hier zelf ook nog maar een jaar of twee en we merken toch ook wel dat het lang niet voor iedereen evident is om zomaar bij de nieuwe buren aan te bellen. Naast een artistiek evenement wordt er dus ook aan buurtwerking gedaan.”

Bij Wouter thuis (Kliniekstraat 102) kan je zaterdag alvast terecht voor werk van beeldhouwer Bram Eliaert en voorleessessies van Leen De Coensel, kinderboekenauteur. Lees verder…

Borgia: de trilogie

donderdag 20 november 2014 8u57 | Podium en Cultuur | patricia | reageer

Ergens tussen zijn passage in Café Corsari en de première in Brugge mocht ik bij Benjamin Van Tourhout op de koffie voor de repetities. Hij was nog van alles aan het noteren, maar voor een buitenstaander leek hij toch ook wel alles redelijk onder controle te hebben. Ook al kwamen er nog smsjes met praktische vragen binnen voor de première hij bleef zijn ideeën enthousiast uit de doeken doen.

borgia trilogieToneelgroep Nunc bestaat dit jaar tien jaar. Het ideale moment om de trilogie over de Borgia familie af te ronden. Benjamin was trouwens in de voorbereiding van de tweede Borgia gastblogger bij Gentblogt. Maar het is niet zomaar een derde deel geworden.

“Het was redelijk vanzelfsprekend om dit jaar de Borgia’s te doen. Het verhaal van die familie en alle intriges errond is zo ongelooflijk dat je je er echt in kunt uitleven. Het was wat zien naar de agenda’s van de acteurs die ik in gedachten had, maar sommigen speelden in de eerste twee delen ook al verschillende personages. Dus op zich was dit niet echt een probleem. Voor mij is het nooit de bedoeling geweest dat mensen enkel maar naar het derde deel zouden komen kijken. Het derde deel bestaat maar als je ook deel één en deel twee hebt gezien en dat op dezelfde avond.” Dus trok Benjamin opnieuw naar Rome. “Overdag zat ik in de archieven, ’s avonds werkte ik aan mijn tekst. Een fantastische tijd,” grijnst hij.

“Alles heb ik veranderd. Het begint natuurlijk nog steeds met het conclaaf maar het verhaal focust nu meer op de familie, de intriges rond de andere personages werden geschrapt. Personages zijn verdwenen of herleid tot figuranten. De eerste twee delen zijn nu korter, waardoor het mogelijk is alles op één avond te programmeren. Tussendoor is er eten, Spaanse en Italiaanse keuken, het wordt echt een totaalgebeuren en dit voor een redelijk democratische prijs. Het is al van Ten Oorlog geleden dat er nog zo een theatermarathon wordt georganiseerd.”
Lees verder…

Er is niets te zien en dat moet je zien. In de voetsporen van Herman de Coninck

woensdag 19 november 2014 9u04 | Podium en Cultuur | Gudrun | reageer

9789029588980Herman de Coninck (1944-1997), een van de meest geliefde dichters in de Nederlandse letteren, zou dit jaar zeventig geworden zijn.
Als postuum verjaardagscadeau verscheen Er is niets te zien en dat moet je zien, een literair biografische wandelgids die je meevoert naar 21 plekjes in zijn geboortestad Mechelen, zoals het kranten-/boekwinkeltje van de ouders van Herman, het huis van zijn eerste echtgenote, zijn stamkroeg.

Zus Magda De Coninck, weduwe Kristien Hemmerechts & auteur/biograaf Thomas Eyskens nemen u op donderdag 20 november 2014 om 20 uur in het Poëziecentrum mee naar het Mechelen van Herman de Coninck.
Magda Sanchez (fluit) en Cesar Mejia (cello), internationale studenten uit Honduras van het Conservatorium / School of Arts Gent, brengen op deze avond muziek van Franz Schubert, muziek waar De Coninck erg van hield.


Datum: Donderdag 20 november 2014, 20 uur
Locatie: Poëziecentrum, Vrijdagmarkt 36, BE-9000 Gent
Toegang: € 5 / € 4
Info en reserveren: tel. 09 225 22 25 of events@poeziecentrum.be

Lightopia – Designmuseum

dinsdag 18 november 2014 16u01 | Musea en tentoonstellingen | ElsS | 5 reacties

Afgelopen weekend opende in het Designmuseum een nieuwe tentoonstelling, Lightopia. Net als de vorige tentoonstelling, No Design to waste , gaat het hier opnieuw om een internationale, reizende tentoonstelling, een realisatie in samenwerking met het Vitra Design Museum deze keer. ‘Lightopia is de eerste tentoonstelling die niet alleen lichtkunst of lichtdesign toont, maar alle facetten van licht samenbrengt en met de actuele context verbindt.’ aldus Jolanthe Kugler, curator van de tentoonstelling.

Het elektrische licht had als geen ander medium de afgelopen eeuw een grote impact op ons leven, het veranderde zowat alles in onze samenleving. Ook vandaag vinden er opnieuw ingrijpende veranderingen plaats in de wereld van het kunstlicht. Daarnaast is er

IMG_0015

echter ook de problematiek van lichtvervuiling en de ongelijke sociale verdeling van verlichting in de wereld. Net als bij No Design to waste is er terug een actie voor het goede doel gekoppeld aan de tentoonstelling. In de museumshop kan je een LED-lampje kopen op zonne-energie, een ontwerp van kunstenaar Olafur Eliasson & ingenieur Frederik Ottesen. Met de opbrengst worden projecten in Afrika opgezet om dorpen zonder elektriciteit van kunstlicht te voorzien (meer info op www.littlesun.com). Je kan ook meedoen aan een wedstrijd om er eentje te winnen trouwens.

De tentoonstelling is opgebouwd in vier delen. Deel 1 kreeg als titel Living in Lightopia en start met een blik op de functie en de plaats van licht en verlichting in onze hedendaagse, westerse maatschappij. De kansen en innovaties met o.a. LED en OLED, maar ook de negatieve gevolgen van lichtvervuiling en verspilling van grondstoffen.

In Deel 2. Designiconen volgt een terugblik op de ontwikkeling van de lamp in de loop van de geschiedenis en hoe design intrinsiek verbonden is met veranderingen in de maatschappij en technologische ontwikkelingen. Een vijftigtal objecten uit de lampenverzameling van het Vitra Design Museum schetsen de mijlpalen van het lichtdesign en hoe de designers zich bij deze ontwerpen lieten beïnvloeden. Van de historische fabrieksontwerpen uit het einde van de 19de eeuw naar recente modellen, van functionele verlichting naar sfeerverlichting, de introductie van halogeentechniek, …

Lees verder…

Neurotische noise

maandag 17 november 2014 17u46 | Muziek | Wouter De Sutter | reageer

Muziekcentrum Kinky Star liep woensdagavond goed vol om El Yunque aan het werk te zien, een kakelverse Limburgse band. Allesbehalve licht verteerbare kost want sonische waanzin met benauwend desperate hoofd- en ondertonen. En meestal met de volumeknop op 10 of daar verdacht dicht bij. Uw man ter plaatse zag een hyperenergieke show en hoorde dat het goed was.

El Yunque werd anderhalf jaar geleden uit de Hasseltse grond gestampt met de bedoeling om zo ver als mogelijk uit de buurt te blijven van alles wat enigszins conventioneel of radiovriendelijk heet. Te oordelen aan de naamloze 5-track EP die begin dit jaar in eigen beheer werd uitgegeven, is de vierkoppige band daar met brio in geslaagd.

a0637395153_2

Vier koppen betekent in dit geval twee drummers en twee gitaristen. Een van de gitaristen, de meest baardige van de bende, had zich woensdag in een shirt met Hawaï-allures gehesen. Dat was veruit het joligste dat te noteren viel; luchtig entertainment en flauwe praatjes stonden niet op het menu. Wel gitaarmuren, denderende drumpartijen en weinig orthodoxe songs die je naar de keel grijpen. Het rammelde en krasselde dat het geen naam had maar het atonale collectief ging steevast recht op doel af. Lees verder…

Gent Rugby wint eenvoudig

zondag 16 november 2014 13u03 | Sport | Mathias De Schrijver | reageer

Straks, om drie uur, speelt de eerste ploeg van Gent Rugby op de Blaarmeersen tegen Namen. U bent dus meer dan welkom om te gaan kijken, en daarna (of tijdens, een match duurt 80 minuten) in het clubhuis iets te drinken. Als smaakmaker geven we u nog het verslag van vorige week mee.

Gent won na een gemiste seizoensstart drie maal op rij en kon zo oprukken richting de vierde plaats in het klassement. Een overwinning tegen hekkensluiter Visé – dat nog niet kon winnen dit jaar – kon Gent zelfs de derde plaats opleveren.

Visé start fel. De Stroppen worden meteen tegen de eigen try-lijn geduwd. De Gentse muur breekt niet onder het gehamer van de Walen en bij het eerste foutje breekt Gent bliksemsnel uit. Een koude douche voor de Luikenaars, 7-0. Gent heeft het moeilijk met het loodzware pak van de tegenstander, maar meer op karakter dan op kunnen houdt het pak stand om dan de hapklare kansen voor te schotelen aan de efficiënte lijn. Eén van die kansen wordt afgewerkt door Victor Marlein na schitterend samenspel met Ege Gürkan, 26-0.

Gent neemt wat gas terug en laat de Walen meer de bal. Die zijn pompaf en kunnen amper nog twee fases bij elkaar harken zonder foutje te maken. De zeldzame keren dat hen dat wel lukt, worden zij keihard teruggeslagen door het Gentse blok. De 31-0 ruststand is allerminst overdreven.

Na de rust brengt coach Bruyère zes nieuwe spelers op het veld om de automatismen verder te ontwikkelen. De bankspelers grijpen hun kans en laten zien dat ze zeker geen verzwakking zijn, integendeel. Visé blijft sterretjes zien terwijl het Gentse aanvallen regent. Eén van die aanvallen wordt na een verpletterende break van Benjamin Delaey eenvoudig afgewerkt, 45-0. Lees verder…

Stilte AUB in Theaterplatform Gent

zondag 16 november 2014 9u05 | Podium en Cultuur | Koen Colpaert | reageer

img_54241a47ab31eTheaterplatform Gent pakt uit met een echte traditional op vlak van deurenkomedies. Stilte AUB van Michael Frayn is een van de meeste gespeelde komedies ter wereld. Het publiek in het Scalaplatform wordt extra verwend met actrice Loes Van Den Heuvel in de cast. Zij zorgt, samen met de andere acteurs, voor een aangename en boeiende theateravond.

In Stilte AUB repeteert een toneelgezelschap nog een laatste keer voor de grote première. Alles wat fout kan lopen, loopt fout. De regisseur, gespeeld door de zakelijk leider van Scala, Johan Van Hoorde, krijgt het warmer en warmer en vreest dat zijn première de mist in zal gaan. Hij probeert zijn voorstelling te redden, maar moet afrekenen met foute replieken, attributen en verkeerde tijdstippen van opkomen. Ook de acteurs van zijn gezelschap werken niet altijd even vlot mee. Ze hebben last van hun lenzen, bloedneuzen of van de alcohol. Wat volgt op scène is een opeenhoping van open- en dichtslaande deuren, sardines, intriges, liefdes en verwarringen. Kortom, een ideale mix om je eens goed te amuseren. Het stuk geeft het publiek een komische blik op het leven „achter de schermen” van een toneelvoorstelling.

Loes Van Den Heuvel kruipt op haar eigen wijze in de rol van Mrs. Clackett, de huishoudster van Mr. and Mrs. Brent (Geert Callebaut en Rani Vanhaesenbroeck). Af en toe gooit Loes een Gentse uitdrukking de zaal in, en dat weet het publiek van de avant-première best te boeien. De aanwezigheid van Loes zet ook de andere acteurs aan tot sterke vertolkingen. Liesbeth Roose speelt de overwerkte floormanager. Je krijgt bij momenten medelijden met haar personage. Dimi Tarantino en Manon Soberon flirten als de immo-agent en het meisje van de belastingen, belastingen die Philip Brent op de hielen zitten. Alain Devos en Luc De Paepe zorgen voor de Gentse noot in de voorstelling. Zij zijn de vertrouwde gezichten in het Gentse theaterleven en nemen ook op hun eigen wijze de zaal mee. Kortom, op scene is het een grote chaos, maar bij de acteurs van Theaterplatform Gent loopt helemaal niets fout. Ze brengen dit aartsmoeilijke stuk op een zeer vlotte wijze op de planken. Stilte AUB is een voorstelling waar je lang aan werkt, en dat hebben ze in de Scala zeker gedaan. Ook de mensen van de techniek maken van deze voorstelling een succes. Stilte AUB is dus een aanrader als je zonder zorgen een avondje wil lachen.

Stilte AUB, Nog tot 7 december in de Scala in Gent, in een regie van Mathieu Van den Branden.

Halloween-kanotocht op de Gentse wateren

zaterdag 15 november 2014 17u28 | Faits Divers | Gudrun (tekst), www.kiekje.be (beeld) | 3 reacties

Het zijn misschien al vijgen na Pasen, of nog beter: pompoenen na Halloween, maar toch vonden we dit ingestuurde filmpje zó leuk dat we niet konden nalaten om het te publiceren. Als smaakmaker krijgt u ook nog een paar losse foto’s, maar het is vooral het filmpje van op het water dat zo poëtisch is.

We vroegen wel een beetje uitleg, en dit is wat Evert Vandenberghe ons mailde: “We zijn gewoon verkleed in de kano gestapt, voor halloween. Het blijft natuurlijk een angelsaksische feestdag (us, uk…) die hier niet zo vaak gevierd werd. Enkele jaren geleden met de openingen van de Ierse pubs leken me er meer activiteiten rond te zijn. Uiteindelijk hebben we er een wat europese twist aan gegeven. Zo hebben we er dan uiteindelijk een beetje een thema van gemaakt: Charon op de Styx. Niet Pietje de dood, maar Mietje de dood dus (want het was een dame die zo verkleed was). En voor de rest was het opgaan in het decor van historisch Gent, de Leie/Lieve en het schitterende lichtplan van de stad. Wat extra sfeer toevoegen en voorbijgangers een feestelijke aanvulling bezorgen, om over te praten, denken, dromen…” Lees verder…