Ja die Michel Thierry moet een zeer gedreven man geweest zijn, die met beperkte middelen en met weinig of geen extra mankrachten zijn schoolmuseum en plantentuin realiseerde. Een tuin waarbij de planten niet geordend stonden volgens de klassieke wetenschappelijke banadering (soort of familie), maar wel volgens hun biotoop (moeras, bos, duin …).
Dat de Hortus nu Kina noemt, da’s voor mij het punt niet. Blijkbaar is het woord ‘museum’ niet attractief genoeg meer. Het is een feit dat heel wat Gentse musea een behoorlijke nieuwe en succesvolle wind hebben laten waaien door hun stofferige gangen van weleer. Knappe tijdelijke tentoonstellingen naast een iets selectievere maar aantrekkelijke presentatie van de vaste collectie bijvoorbeeld, in bijvoorbeeld de Wereld van Kina, Het huis van Allijn, Designmuseum, Miat.

Maar wat me wel stoort, en daar heb je wel een punt, dat men zodanig breekt met het verleden dat mijn zonder eerbied een zo’n belangrijke spilfiguur in het ontstaan van zo’n schoolmuseum als ‘t ware doodzwijgt (o.a. op de website). Terwijl blijkbaar een man als Michel Thierry juist een zeer vooruitstrevende visie had op onderwijs (een kleine ‘Freinet’…).

Mooi citaat om te besluiten:
“Encyclopedisch is het onderwijs dat zich niet bekommert om wat het kind eenmaal worden moet, maar wel om hetgeen het graag wordt of kan worden, dat de ziel naast de geest ontwikkelt en de mens poogt te vormen zoals wij ons die voorstellen in onze liefste dromen.”

@adrien
Je hebt in ieder geval mijn nieuwsgierigheid serieus geprikkeld. Ik ga de tuin nog eens in om de bewuste dame eens van naderbij te bekijken. Het lijkt wel een beeld dat ergens tegenaan gestaan heeft (of had dat mens gewoon een plat poepke :-)). En wat het andere beeld betreft met vermelding VB, misschien slaat dat wel op één van de beeldhouwers Van Biesbroeck. Dat zijn de verborgen pareltjes van een stad. Goed gedaan Adrien!