RSSEén, twee, drie, vier, hoedje van…
De titel intrigeerde me al langer maar eigenlijk was ik te lui om uit te vinden waarover deze tentoonstelling nu zou gaan. Tot ik een paar dagen geleden “ergens” las dat het een tentoonstelling over kinderhoedjes uit de 19de en 20ste eeuw betrof. Mijn interesse was gewekt en vandaag ben ik er dan naartoe gegaan met mijn vier kindjes.
Gedurende een aantal maanden heeft aan het onthaal van het MIAT een bordje gestaan waarop de bezoekers hun medewerking werd verzocht om deze tentoonstelling mogelijk te maken.
Het resultaat mag er zijn. Een aantal privé personen hebben hun persoonlijke collectie in bruikleen gegeven en tevens werd de medewerking verkregen van een aantal hoedenontwerpers; o.a. van Sjapoo en Boonen hier te Gent, maar ook van de grote Elvis Pompillo (waarvan ik persoonlijk grote fan ben).
Er zijn hoedjes in alle maten en kleuren, officiële versies en ludieke exemplaren, zondagse hoedjes en hoeden voor alle dagen, zeer oude exemplaren (volledig verkleurd door de ouderdom) en moderne versies. Voor elk wat wils dus.
De uitleg bij de hoedjes is volledig en leerrijk: zowel het materiaal als de manier van maken wordt uitgelegd. In het midden van de zaal worden dan alle technieken en materialen voor het maken van hoeden tentoongesteld en uitgelegd: de mallen, de randen, de materialen, voorbeelden van hoedenpinnen en versieringen en zelfs de materialen die gebruikt werden om de hoeden in een werkplaats van hier naar daar te brengen.
Het is een redelijk kindvriendelijke tentoonstelling: kleine hoeden zijn ook fascinerend voor kleine kinderen. Gezien de attentiespan van kindjes wel een heel stuk korter is dan deze van volwassenen werd daar rekening mee gehouden: terwijl mama en papa de uitleg lezen en op hun gemak rondslenteren kunnen de kinderen in een kleine ruimte naast de tentoonstelling, het “kinderhoedkje”, hun eigen hoedje maken. Er zijn krantenpapier, versieringen, scharen, lijm en kleuren voorzien en de kinderen kunnen hun fantasie de vrije loop te laten. De gemaakte exemplaren kunnen daarna afgegeven worden aan het onthaal om dan opgehangen te worden in het hoekje.
Enige minpunt: de tentoonstelling is volledig op ooghoogte van volwassenen gemaakt. Gezien het om kinderhoeden ging vond ik toch dat iets voorzien mocht worden om de kinderen de tentoonstelling beter te laten zien.
Al bij al toch een aanrader. Nog te bezichtigen tot 23 april. Allen daarheen.
MIAT (Museum voor Industriële Archeologie en Textiel), Minnemeers 9
http://www.miat.gent.be
© 2006 GENTBLOGT VZW
Allez hop, ik zal ook eens een hoedje moeten gaan maken geloof ik.