Reacties op: Inferno

Door: Anne

Anne — Sun, 25 Jun 2006 09:07:55 +0000

Ik heb dit semester ook les gehad van Johny de Vreker.
Nu tegenwoordig verbeteren de assistenten het examen, hij mag het volgens mij niet eens meer verbeteren.
Studentencursus is prima, zolang ze maar geen vraag stellen uit de Late Oudheid. (en er werd overal verkondigd, de kans dat hij iets uit de late oudheid vraagt is uiterst miniem).
Wat wordt er op het examen gevraagd : de late oudheid, gevolg : massale pro forma… hehehe. De kans dat ik erdoor ben acht ik klein, maar er is een heel klein beetje hoop, en ja anders is er nog altijd een 2de zit…

Door: veerle

veerle — Sat, 17 Jun 2006 12:05:12 +0000

jonas, bedankt voor je mooie, lyrische omschrijving van de beproeving die we doormaakten!!

Door: Bertel

Bertel — Fri, 16 Jun 2006 18:28:48 +0000

Wat Devreker betreft doen er vooral veel verhalen de ronde. Iedereen is vooraf zo bang voor een buis dat het achteraf of meevalt of men heeft zich laten ontmoedigen. Uiteindelijk vond ik het een normaal examen. De truc is de studentencursus Klassieke Oudheid te studeren en geen geld te spenderen aan de officiële cursus. Dat hij niet altijd vriendelijk is en geen prof van de 21e eeuw (nogal autoritaire relatie met zijn studenten), dat is juist.

Uiteindelijk zijn er de buispunten om er door te geraken. Milis was dan weer een schat. Van alle vakken in mijn universitaire loopbaan is er geen enkele waarvan ik er nu in mijn laatste jaar nog zoveel van herinner. Hij was een schitterende verteller en liet je geen lijsten met verdragen blokken (al waren die er in de Middeleeuwen minder). Hij wou je gewoon een/zijn visie op de Middeleeuwse maatschappij geven, soms kon ik me tussen tijdgenoten wanen.

Iedereen heeft wel zijn vak(ken) waar hij niet door geraakte, spijtig genoeg zijn er dan geen wilde verhalen om het te vergoelijken.

Door: Pieter

Pieter — Fri, 16 Jun 2006 16:50:51 +0000

Mooi artikel Jonas, een treffende weergave van het sfeertje dat er hing. Dat geroep naar die assistent was natuurlijk niet goed te praten, maar een student zou voor minder gefrustreerd zijn. Benieuwd welke scheldpartijen en straatgevechten de proclamatie en feedback gaan opleveren… :-p

Door: Eline

Eline — Fri, 16 Jun 2006 09:51:27 +0000

Ethica I, waar zijn de tijden… Ik heb die vijfhonderd pagina’s wel uithet hoofd moeten blokken, en dat was toch ook behoorlijk zwaar. Door ziekte had ik het dan ook nog op dezelfde dag als Psychologie. Wat was ik blij dat het daarna vakantie was!

Door: Bruno Lowagie

Bruno Lowagie — Fri, 16 Jun 2006 09:41:47 +0000

Mijn eerste ervaring met universitaire examens dateert van de ingangsexamens wiskunde aan de ingenieurswetenschappen van 1988. Al mijn klasgenoten van de (katholieke) middelbare school gingen naar Leuven, en ik zat als enige (nog volledig groen achter de oren) op de examenbanken in Gent.
Toen ik na de examens meeluisterde naar een groepje dat examenvragen en oplossingen aan het bespreken was, sloeg de schrik me om het hart: ze hadden totaal andere oplossingen dan ik! Ik dacht: foert, dan word ik maar geen ingenieur en ik bekeek voor de rest van de week mijn cursussen niet meer. Ik deed wel nog mee aan de examens omdat ik niet aan mijn ouders wilde vertellen dat ik het opgaf.
Tijdens de proclamatie hoorde ik tot mijn grote verrassing mijn naam noemen bij de geslaagden. Bleek dat er, om spieken te vermijden, verschillende versies van de vragen verdeeld werden. Mijn antwoorden waren dus toch zo slecht nog niet ;-)

Door: lordknorry

lordknorry — Fri, 16 Jun 2006 08:17:17 +0000

Tja, ik heb ook nog examens gehad waarop iedereen verslagen buitenkwam. Maar dat gaf mij juist moed, want als niemand het gekunnen had, dan betekent dit toch dat het gewoon onmogelijke vragen waren. En d’er moeten toch studenten doorgelaten worden. De punten achteraf waren dan meestal bijzonder merkwaardig hoog in vergelijking met het verslagen gevoel na het examen. Dus geef de moed niet op!

Door: Thomas

Thomas — Thu, 15 Jun 2006 21:52:02 +0000

Ook aan de Blandijnberg is niet alles koek en ei hoor.
Toen ik er nog studeerde, hadden we Geschiedenis van de Klassieke Oudheid van Professor Devreker. En wees maar zeker dat die zijn naam niet gestolen had. De lessen waren zo saai dat niemand naar de les kwam, maar op het examen; ja dan wreekte hij zich.
Het verhaal ging/gaat de ronde dat Professor Devreker alle examens op één hoop verzamelde, ze samen van de trap smeet, en wie bovenaan lag kreeg 20/20, wie net daaronder lag 19/20 en ga zo maar door.
Je kan je dus inbeelden dat de meerderheid gebuisd was.

En dan was er nog Professor Millis in de eerste kan. Wie ook maar één schrijffout schreef, kon het al schudden. Maar hij was dan wel zo eerlijk om dit minstens 10 keer te zeggen. Een gewaarschuwd man, …

Door: Jeronimo

Jeronimo — Thu, 15 Jun 2006 21:18:15 +0000

burgerlijk procesrecht? in leuven heette dat gerechtelijk recht…
idd een van de drie enige buizen die ik ooit in mijn studentencarrière heb gehad (naast filosofie en verbintenissenrecht). meer keuzevragen…ik kan nooit kiezen…de kl**thommels
nu in ieder geval keep the flame burning! ;-)

Door: Kristof

Kristof — Thu, 15 Jun 2006 21:08:29 +0000

@ Jonas: Ik heb in de derde licentie rechten in één of ander keuzevak ooit geleerd dat vanuit pedagogisch standpunt op een examen – nemen we even aan niet in het eerste jaar – de gemiddelde student 10/20 moet kunnen halen. Ligt het slaagcijfer te laag, dan zijn er dixit de prof twee mogelijke oorzaken:

a) de vragen waren te moeilijk en niet representatief
b) de cursus werd verkeerd aangebracht

Gene stress Jonas, ik heb ook ooit het examen burgerlijk procesrecht afgelegd en uiteindelijk valt het wel allemaal goed mee hoor..bij te slechte resultaten worden de punten wel opgetrokken!!

Veel succes met de blok!!