Reacties op: BNRF 2007 – Emotioneel http://www.gentblogt.be/2007/07/07/bnrf-2007-emotioneel Gent blogt Fri, 10 Feb 2012 00:05:23 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0.2 Door: François Delporte http://www.gentblogt.be/2007/07/07/bnrf-2007-emotioneel#comment-77985 François Delporte Tue, 10 Jul 2007 15:14:18 +0000 http://www.gentblogt.be/2007/07/07/bnrf-2007-emotioneel#comment-77985 Dag Roel, Bedankt voor het artikel, wij zijn content dat je de muziek tof hebt gevonden ondanks de drie fatale stroomuitvallen (voor onze positieve energie tenminste). De foto's van Bruno zijn heel mooi. Mogen wij die op onze website en voor eigen communicatie gebruiken ? Alvast bedankt, Voor aRTET, François Dag Roel,
Bedankt voor het artikel, wij zijn content dat je de muziek tof hebt gevonden ondanks de drie fatale stroomuitvallen (voor onze positieve energie tenminste).
De foto’s van Bruno zijn heel mooi. Mogen wij die op onze website en voor eigen communicatie gebruiken ?

Alvast bedankt,

Voor aRTET, François

]]> Door: Wim http://www.gentblogt.be/2007/07/07/bnrf-2007-emotioneel#comment-77920 Wim Tue, 10 Jul 2007 13:40:13 +0000 http://www.gentblogt.be/2007/07/07/bnrf-2007-emotioneel#comment-77920 Het Vanguard Jazz Orchestra met Bert Joris vond ik het eerste hoogtepunt. De stukken die ze eerst zonder Bert Joris speelden waren wel wat minder omdat ze meer op routine dreven. Alsof ze de spanning hebben opgespaard tot de zaal een nationaal gevoel kon beleven. Dat gevoel werd nog eens uitgespeeld toen Toots Thielemans werd geëerd. Het gastoptreden van Toots stond op niveau doch bracht niets nieuws en zorgde voor een kalmere overgang in het tweede hoogtepunt van de avond, een schitterend optreden van Kenny Werner en zijn companen. De Big Band van Charles Tolliver viel me tegen. De drive was er wel maar het optreden hing als los zand aaneen met solo's die weinig met elkaar van doen hadden en ik vond de arrangementen eigenlijk niet zo inventief, met uitzondering van enkele puike intro's. Naar mijn gevoel werden sommige solo's zelf verstoord door het harde geluid van de band als ze tussendoor een motiefje spelen. Het spreekt vanzelf dat aRTET een tweede kans mag krijgen. Het Vanguard Jazz Orchestra met Bert Joris vond ik het eerste hoogtepunt. De stukken die ze eerst zonder Bert Joris speelden waren wel wat minder omdat ze meer op routine dreven. Alsof ze de spanning hebben opgespaard tot de zaal een nationaal gevoel kon beleven. Dat gevoel werd nog eens uitgespeeld toen Toots Thielemans werd geëerd. Het gastoptreden van Toots stond op niveau doch bracht niets nieuws en zorgde voor een kalmere overgang in het tweede hoogtepunt van de avond, een schitterend optreden van Kenny Werner en zijn companen. De Big Band van Charles Tolliver viel me tegen. De drive was er wel maar het optreden hing als los zand aaneen met solo’s die weinig met elkaar van doen hadden en ik vond de arrangementen eigenlijk niet zo inventief, met uitzondering van enkele puike intro’s. Naar mijn gevoel werden sommige solo’s zelf verstoord door het harde geluid van de band als ze tussendoor een motiefje spelen. Het spreekt vanzelf dat aRTET een tweede kans mag krijgen.

]]>