RSSButh. Vader van Thomas Pips en andere muizenissen
De man die naast mij zat op de persconferentie gisteren, verwonderde zich erover dat ik de muizenissen uit de titel kende. Toegegeven, ik was behoorlijk jong, maar ik herinner mij wel degelijk de beklakte jongelui die zich in de jaren 70 tussen de auto’s heen wrongen met de Rondegazet: “Het Volk, met de uitslagen van de Ronde van Frankrijk.” Eerlijk gezegd, die Ronde van Frankrijk interesseerde mij niet zozeer, maar ik keek elke dag weer uit naar de tekening die in de krant zat, en waarin de tekenaar één of soms meerdere muizen had verscholen.
Die tekenaar was Gentenaar Leo DeBudt, beter bekend onder het pseudoniem Buth. Niet zo lang daarna zou ik trouwens ook zijn bekendste stripreeks ontdekken, Thomas Pips (naar het personage dat ook al in de cartoons voorkwam), bij een nonkel die de gekoesterde albums uit de toen niet zo voorzichtige handen van zijn neefje trachtte te houden. Iets waar hij overigens niet in slaagde, en waardoor dat neefje meteen heeft geleerd hoe belangrijk het is zorg te dragen voor uw/andermans zaken. Die albums zijn achteraf alsnog verloren geraakt, wat ik bijzonder jammer vond (en niet alleen omdat het eerste drukken waren).
Buth is echter meer dan Thomas Pips of de muisjes, en dat blijkt duidelijk uit de tentoonstelling in Kunsthal Sint-Pietersabdij. Aan de tentoonstelling ging meer dan 6 maanden opzoekingswerk vooraf, doorheen een oeuvre dat meer dan 60 jaar spant. Een titaanwerk waaraan DeBudts vrouw, Manja (ze vierden vorige week hun 65 jaar huwelijk), zonder twijfel de handen vol had. Buth is met grote waarschijnlijkheid de meest productieve Vlaamse (strip)tekenaar, meer nog dan Marc Sleen of Willy Vandersteen, en het was bijna onbegonnen werk om uit de tienduizenden tekeningen een selectie te maken voor de tentoonstelling.
De uitgebreide tentoonstelling beslaat dan ook een zestal zalen van de abdij, die u via een –gelukkig duidelijk aangeduid– kluwen van gangen en trappen kan betreden. Het verloop van de tentoonstelling is chronologisch en gedeeltelijk ook thematisch ingedeeld.
Door de tentoonstelling heen wordt niet alleen de stilistische evolutie van Buth duidelijk, maar ook de verandering in het wereldbeeld. Want hoewel zijn beelden in grote mate tijdloos zijn, zijn ze ook erg gedetailleerd. En net in die details hangt Buth een tijdsbeeld op waar men lange tijd in kan verzinken.
Leo DeBudt stamt uit een kunstenaarsfamilie. Zijn vader doceerde aan de Gentse academie, en via hem komt hij in contact met creatievelingen zoals Gust De Smet en Frits Van den Berghe en John Flanders. Tijdens het Interbellum wordt DeBudt de enige leerling van Van den Berghe, overdag op de redactie van de Vooruit, en ‘s avonds op de academie. Na de dood van Van den Berghe (in ’39), en de woelige oorlogsjaren, komt Buth uiteindelijk terecht bij dagblad Het Volk.
“Buth. Vader van Thomas Pips en andere muizenissen” is een sterke tentoonstelling, waarin veel energie werd gestoken, zowel in voorafgaand opzoekingswerk als in de opstelling en de catalogus. Curator voor de tentoonstelling is Danny Dewilde, die u waarschijnlijk kent van de stripwinkel De Negende Kunst in de Nederkouter. Dewilde heeft een jarenlange expertise opgebouwd, en was ten andere ook (samen met Jan Hoet) de man achter de baanbrekende tentoonstelling Kunst en grafische vernieuwing in het Europees Beeldverhaal in het Museum voor Hedendaagse Kunst in 1987.
Beslist de moeite waard, en vergeet vooral ook niet door de catalogus te bladeren… ik ga ondertussen nog wat muisjes zoeken!
Buth. Vader van Thomas Pips en andere muizenissen. Van 30 november 2007 tot 17 februari 2008 in Kunsthal Sint-Pietersabdij, dagelijks geopend van 10.00 tot 18.00 uur, behalve op maandag. Gesloten op 24, 25, 31 december en 1 januari. Toegangsprijs: 4€ –een heleboel kortingen behoren tot de mogelijkheden.
© 2007 GENTBLOGT VZW
“…de beklakte jongelui die zich in de jaren 70 tussen de auto’s heen wrongen met de Rondegazet: “Het Volk, met de uitslagen van de Ronde van Frankrijk.”
… daar was ik dus ook bij. waar is de tijd ?
Zo’n krantje kostte toen 2,5 frank. en inderdaad: De muis vinden was al wat mij interesseerde.
…en ik was iedere keer zooooooo kwaad als er iemand met een stylo de muis al omcirkeld had, dan kon ik er niet meer naar zoeken…
Grappig hoe goed Buth op zijn personages lijkt, vooral de ogen zijn treffend.
Nostalgie ! Eerst aan vaders radio hangen en dan de straat op om het krantje te lezen, ‘t is lang geleden hé!