The Happening

donderdag 19 juni 2008 8u23 | Bruno Bollaert | 12 reacties
Trefwoorden: , .

The HappeningHet gaat niet zo goed met M. Night Shyamalan, denken wij. Zijn laatste film –Lady in the Water– was een redelijk inhoudsloze verschrikking, en sinds deze eeuw heeft de man het gevoel dat hij niet echt meer welkom is in Hollywood. We hebben het nochtans over dezelfde persoon die in 1999 een pareltje heeft afgeleverd met The Sixth Sense, en een jaar later aan het begin van de comics superhero revival stond met Unbreakable –meteen ook de film die wat hem betrof hét breekpunt (vergeef me de woordspeling) betekende met de grote productiehuizen van Hollywood.

Daarna deed Signs het nog wel goed in de zalen, maar The Village –hoewel voorzien van een uitstekend scenario– bleef zo goed als onopgemerkt, en Lady in the Water werd –terecht– grotendeels door de kritiek vergruisd. We zijn echter opnieuw twee jaar verder, en de eigenzinnige regisseur laat deze keer The Happening op ons los.

The Happening The Happening

Een bioscoop is in de V.S. nog veel meer een commerciële belevenis dan in pakweg Kinepolis. Ik ging zaterdagvoormiddag –het weer was slecht, de wederhelft ging shoppen– en het eerste wat ik te horen kreeg was “that movie’s on the third floor, sir, where the concessions are at your service.” De concessions bleken een gigantische toog in beslag te nemen waar men niet alleen –zoals bij ons– snoepgoed, chips en popcorn verkocht, maar tevens hotdogs, burgers en pizza. Ik beperkte mij tot een medium cola light (wat achteraf ongeveer 1 liter bleek), tot verbazing van de man achter de kassa die heelder lijsten menu’s voor mij afdramde. “Ik wil echt geen popcorn of pizza, dank u,” probeerde ik hem te overtuigen, “u mag gerust stoppen.” Maar hij kon gewoon niet: “I’m sorry, Sir, but I have to recite all this or I could lose my job.” Juist, ja.

De zaal was niet overdreven groot en zat niet eens halfvol, maar het geurde er nog erger dan in een McDonalds. De hele vertoning ging gebukt onder gesmek, geslurp en geboer, maar iedereen had wel zijn gsm op stil ingesteld. De ganse setting was zo absurd dat het grappig was. En dat was meteen ook de teneur voor de film zelf.

The Happening The Happening

The Happening is een pure cultfilm. Hij kan meteen in Verheyens cultnight, we hoeven er geen tien-vijftien jaar op te wachten. De acteerprestaties zijn houterig, of nog vaker een typevoorbeeld van overacting. Ook het thema van de film lijkt zo uit de jaren zestig of zeventig weggelopen. Denk ook: Mars Attacks!, maar dan anders. In dit absurde genre van overdrevenheid is deze film een uitzonderlijk pareltje, dat echter maar door heel weinigen zo zal worden gesmaakt.

The HappeningDe film begint redelijk bloedstollend (geen nood, ik verklap niets): twee vriendinnen praten bij in Central Park, als het plots lijkt alsof de tijd stil staat. We zien één van beide vriendinnen een scherpe pin uit het haar verwijderen, en net als we denken dat ze haar vriendin om het leven zal brengen, doorboort ze haar eigen halsslagader. Al gauw blijkt dat er een golf van zelfmoorden door de stad gaat, en de regering denkt meteen aan een terroristische aanslag. Paniek breekt uit, en iedereen tracht de stad te verlaten.

Hoofdpersonages zijn Elliot Moore, een leraar wetenschappen gespeeld door Mark Wahlberg, en diens wereldvreemde vrouw, Alma Moore gespeeld door Zooey Deschanel, die samen aan de aanslag –men veronderstelt één of ander zenuwgas– trachten te ontsnappen. Ze komen van de ene bizarre situatie in de andere terecht, in een poging te achterhalen wat er aan de hand is.

Dit is wel degelijk een film waarnaar u beter voorbereid gaat kijken. The Happening is ontegensprekelijk een genrefilm, en u zal (heel erg) bedrogen uitkomen als u verwacht naar een huiveringwekkende thriller te gaan kijken. Deze film bevat alle elementen van cult, inclusief overacting en hilarisch overdreven dramatiek en spanning. Maar wie van dat genre houdt, krijgt zeker waar voor zijn geld.

The Happening, van M. Night Shyamalan, gezien Regal Meridian 16, Seattle. Te bekijken in Kinepolis Gent (Decascoop, Ter Platen)

© 2008 GENTBLOGT VZW

12 reacties »

  1. Reactie van Karel Verbrugge

    Een mens krijgt zin om er naartoe te gaan.

  2. Reactie van Josie

    Mijn nieuwsgierigheid is in elk geval geprikkeld. Als ik de intro zo lees, mogen we nog van geluk spreken met onze Kinepolissen, al probeer ik die tempels van gesmek en geslurp toch te mijden, en de kleinere zaaltjes op te zoeken.

  3. Reactie van Jeronimo

    de film trekt met andere woordne op geen kl*ten maar is cult wegens het over the top gedoe ;-) ik zou het mss wel kunnen smaken, met de nodige portie chisp en nootjes ;-)

  4. Reactie van Thijs

    “De film begint redelijk bloedstollend (“GEEN NOOD IK VERKLAP NIETS): twee vriendinnen praten bij in Central Park, als het plots lijkt alsof de tijd stil staat. We zien één van beide vriendinnen een scherpe pin uit het haar verwijderen, en net als we denken dat ze haar vriendin om het leven zal brengen, doorboort ze haar eigen halsslagader.”

    HOEZO, JE VERKLAPT NIETS? Fijn hoor.

    • Reactie van bruno

      @Thijs: ik ben niet zeker of je opmerking ironisch bedoeld is, maar in elk geval, dat doorboren doet zich voor, ongeveer in de derde minuut van de film.

      • Reactie van Guido

        Bruno, jij bent wel een héél ironisch persoon :-)

      • Reactie van Thijs

        En je punt is? Waar het op aankomt, is dat je de uitkomst van een – waarschijnlijk – spannende scène verklapt. Of die zich nu in de 3e of de 86e minuut afspeelt, doet niet ter zake, toch?

        • Reactie van bruno

          Thijs, als ik u goed begrijp velt ge een oordeel over iets wat ge niet eens kent?

          Dat is precies een beetje gelijk Stijn ‘baron’ Coninx die na de verfilming van Daens met veel trots verkondigde dat hij het boek niet eens had gelezen.

          Ach, ik kan u verzekeren, het is niet echt een spannende scene, en er wordt overigens veel meer verklapt in de trailers. En in de andere reviews, die ik nu ook heb gelezen. Ga vooral niet kijken bij de NYTimes of ge kent de ganse film al. Ze vermelden er overigens dezelfde openingsscène.

  5. Reactie van sander

    Heb ‘m woensdag gezien en we hebben meer gelachen dan we bang waren. En het was nochtans zo gevaarlijk enal

  6. Reactie van Xplo

    Mij heeft de film alvast kunnen smaken. Zo een B-film tussendoor kan gewoon heerlijk ontspannend zijn en werkt meer op de subtiele lachspieren dan gelijk welk ander genre.

  7. Reactie van jeronimo

    ondertussen heb ik ‘m gezien en Walhberg is een softie die het er nogal oplegt als hij een goede huisvader-rol speelt, de film heeft wel iets, is entertainment, maar cult in feite niet…

  8. Reactie van josie

    Ik vond het best een goede film, al moet ik toegeven dat ik me er enkele maanden later weinig van herinner, wat toch geen goed teken is…

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>