Reacties op: Europese Dag van Hoffelijkheid in Verkeer

Door: DriesO

DriesO — Mon, 30 Mar 2009 20:13:38 +0000

Als ik stop voor een voetganger aan een zebrapad, staat die soms te wuiven van “rij toch maar weer door, er komt nog een auto aan die ik liever laat voorgaan”.
Beetje zonde van mijn moeite :-)

Door: DriesO

DriesO — Mon, 30 Mar 2009 20:06:59 +0000

Als een tram in de Nederkouter achter een file auto’s aanschuift, moeten die dan opzij volgens het verkeersreglement?

Door: rony coekaerts

rony coekaerts — Mon, 30 Mar 2009 17:51:38 +0000

hoffelijkheid heeft niets te maken met verkeer: dat is een ingesteldheid die je alleen door opvoeding mee krijgt. en ik heb het met de paplepel binnen gekregen, we waren niet rijk maar wel opgevoed.
een deur open houden, om dan als een soort portier te blijven staan.
mensen de tram laten afstappen, een kinderwagen helpen, ik heb moeders meegemaakt die verschrikt reageerden toen ik hen hielp om hun kinderen van de tram te krijgen. alsof ik ze ter plaatse ging opeten!
boekentassen met een eigen tramkaart, liggend over twee zitjes, voeten op de zitjes….en zeg er niets over want je kan een mep krijgen.
blijkbaar is hoffelijkheid een afwijking.
hetzelfde in het verkeer.
ben je hoffelijk dan ben je een watje.
waarom is dat zo?
er bestaan verkeersregels, en daar houden ons best aan. hoe onredelijk ze ook, in onze ogen, soms mogen zijn.
maar er is meer. ik ben een humanist: ik zie mensen graag!
en daar vertrek ik van: wat je niet graag hebt dat jou word aangedaan, doe je niet aan een ander.
of je nu voetganger, fietser of bestuurder van auto, bus, tram of vrachtwagen bent, respect of hoffelijkheid is het belangrijkste.
niet altijd eenvoudig, maar ik probeer het.
mensen toch, moesten mensen eens begrijpen dat ze mensen zijn.
niet die opgefokte apen die op de hoogste tak willen zitten.

Door: San

San — Mon, 30 Mar 2009 17:10:40 +0000

Ach kijk zie, beste Jan, van verkeersreglement gesproken. Als je schrijft ‘ en ga opzij voor de tram ook als het niet moet’ dan ben je al mis, want de tram heeft ALTIJD voorrang en dus moet je altijd opzij :)

Door: jan

jan — Mon, 30 Mar 2009 16:03:45 +0000

Kijk, dit gaat voor mij niet over hoffelijkheid: je zegt dat negen op tien chauffeurs het verkeersregelement naleven (dat is niet hoffelijk, dat moeten ze), en een op tien niet (en die is zeker niet hoffelijk). Ik vind mezelf pas hoffelijk als ik iemand die wil oversteken zonder zebrapad voorlaat, of een grote bocht maak zodat hij kan vertrekken voor ik voorbij ben. Ik heb nog nooit een automobilist vriendelijk zien zwaaien naar een voetganger die niet overstak als er geen zebrapad was, en ik zwaai zelf ook alleen maar als iemand hoffelijk is: dus niet als er iemand mij voorlaat omdat ik voorrang heb, wel als hij mij voorlaat omdat het voor hem makkelijker stoppen is als voor mij. En ja, in mijn beste dagen ben ik best hoffelijk, en ga opzij voor de tram ook als het niet moet, laat vrachtwagens een moeilijk manoeuvre uitvoeren ook als ik degene ben die eerst doormag, en zo voorts. In mijn slechte dagen hou ik me bij het verkeersreglement.

Door: kat

kat — Sat, 28 Mar 2009 18:05:13 +0000

u ziet er misschien beter uit dan ik want voor mij stoppen ze niet zo vaak.

Door: Angela

Angela — Sat, 28 Mar 2009 14:05:01 +0000

Verplicht of niet, ik vind de Belgische chauffeurs in ieder geval een stuk hoffelijker dan hun Nederlandse collega’s. Als ik in België aan een zebrapad sta te wachten, stopt zeker 9 van de 10 keer een wagen, over het algemeen zelfs wel 10 op 10. Waarna ik altijd netjes even zwaai als bedankje. In Nederland zal dat 2 op de 10 auto’s zijn die stopt. Nogal een verschil.

Door: 3S

3S — Fri, 27 Mar 2009 09:28:44 +0000

Nog hoffelijker dan de rem is het vermijden van te veel te remmen. Daarmee bedoel ik:

*uitbollen een eind op voorhand als er een kruispunt nadert met voorrang van rechts. Ervan uitgaan dat je iemand voorrang zult moeten geven, ipv ervan uitgaan dat er niemand aankomt en dan toch op het laatst moeten remmen (of de ander te dwingen te remmen).

*in de zone-30 en elders strikt de snelheidsbeperkingen volgen. Als je met de auto bent, heb je dan veelal ruimte voor jou, kun je ontspannen rijden en ben je ook veel hoffelijker (dan zie je eerder voetgangers aan een zebrapad, geef je een opening aan andere mensen om in te voegen…)

Door: Yves

Yves — Thu, 26 Mar 2009 23:48:02 +0000

Niemand is heilig. Bij de dagelijkse controle van de treinconducteur ben ik niet vatbaar voor hoffelijkheid. Ik tolereer het.
Ooit waande ik me kampioen sluipwegen rijden. Met de auto op 7 minuten van de Vooruit naar de Minnemeers, zo van die dingen. Maar op straat heb ik bijgeleerd. Noem het: de verkenning van de optimale mogelijkheden van de rem. De rem is een knappere uitvinding dan het wiel. Alles heeft een rem. Mijn fiets. Onze auto. Mijn schoenen. Zalig gewoon om die te gebruiken om een ander voor te laten gaan.

Door: Roland

Roland — Thu, 26 Mar 2009 22:25:51 +0000

Idem voor mij, naar de kleuterschool, te voet, aan de hand van een ouder buurmeisje. Naar het lager onderwijs altijd met de fiets, in alle weer en wind, en alleen, 3 km op en af.
naar het middelbaar, terug met de fiets, in alle weer en wind en dat op ongeveer tien km van huis.
Bijna nooit ziek geweest, ik kan het mij toch niet herinneren ooit één les gemist te hebben.
Wim, ik denk dat ik er ook niets van overgehouden heb en het er goed van afgebracht heb. Hoe komt zo iets?