In de bibliotheek stond er al een Twitterwall, waar bezoekers met #digitalekermis hun verwachtingen of bevindingen konden twitteren. Ik beloofde dat bij het naar buiten gaan zeker te doen.

We volgden de vloerstickers van Digitaal Talent naar de tweede verdieping. Het zag er daar heel feestelijk uit, met echte kermiskraampjes en de kinderen vlogen er enthousiast in. Ook de senioren zoals de computerbuddy’s, of OCMW ouderenzorg stonden er, dus het was niet enkel voor de kleintjes of de jeugd. Maar die kleintjes worden wel degelijk verwend: Fundels staat er met hun interactieve kinderboekjes op de iPad of Touchscreen. Dat moet je mijn ‘Slide To Open generation’ Kids niet uitleggen! Ook het Digibord kennen ze van op school, maar het was leuk om er eens zelf op te kunnen spelen, muziek dan nog wel.
VZW Jeugdwerking stond er met een piratenschattenjacht, en lieten ons met een Smartphone die fameuze QR-codes inscannen en zo een prijs winnen. Ik geef toe, het was voor mij ook de eerste keer, zo weet ik dus hoe dat moet!

Bij elk kraampje konden we een stempeltje laten zetten op een wafelkaart. Zo verdienden we een wafel op een stokje. Deze wafelheer stond buiten in de bijtende kou die wafels te bakken, en het moet gezegd, ze zijn een topper. Nog nooit zo’n lekkere wafel gesmaakt. En dat heb ik dus ook geTwitterd!

De Digitale Kermis is dus voor jong en oud een leuke kennismaking met de digitale wereld. Geen schrik hebben, gewoon meedoen!

Dinsdag 7 februari kon je de Indoorkermis vinden in OCMW Lokaal Dienstencetrum Speltincx in de Meersemdries, woensdag 8 februari in Inburgering Gent in de Blekerijstraat. Zaterdag 11 februari kan je terecht bij vzw Jong Kinderwerking Macharius Heirnis in de Tarbotstraat en zondag 12 februari in Buurtcentrum Muide-Meulestede-Afrikalaan in de Patrijsstraat. Telkens van 14 tot 17 u. Meer info op www.gent.be/digitalekermis

Op termijn wordt de kleine stadsring (R40) in het noorden van Gent verplaatst van Dok Noord / Dok Zuid naar de Afrikalaan. Zoals u weet is de Muidebrug geen optie om de stroom aan autoverkeer over de Oude Dokken te loodsen, Muidepoort en Voormuide zijn nu al zo goed als onleefbaar door de auto’s die er de hele dag staan aan te schuiven. Een nieuwe brug dus, de Handelsdokbrug. Maar die is er nog lang niet, al heeft ze reeds een een rijke geschiedenis.

Om de bouw van de Handelsdokbrug mogelijk te maken, heeft de Provincie een provinciaal ruimtelijk uitvoeringsplan (PRUP) opgemaakt. Op donderdag 2 februari werd dit plan toegelicht in De Centrale. Panelleden waren Tom Balthazar (Gents schepen van Milieu, Stadsontwikkeling en Wonen), Marc De Buck (gedeputeerde van de Provincie Oost-Vlaanderen), Tanja Vanhove (ruimtelijk planner bij de Provincie Oost-Vlaanderen) en Bart Crombez (Agentschap Wegen en Verkeer). Wij luisterden aandachtig.

Tot op vandaag zijn de gronden in de buurt van de toekomstige Handelsdokbrug bestemd voor wonen en industrie. Het PRUP wijzigt deze bestemming in ‘zone voor publieke ruimte’. Dat laat toe de nabije omgeving van de brug ook aan te leggen als bijvoorbeeld kaai, lokale weg of park. Zo wordt de samenhang met andere publieke ruimte in de nabijheid, zoals een nieuw wijkpark en gerestaureerde kaaien en kranen, gegarandeerd. Nog tot en met 8 maart 2012 loopt een openbaar onderzoek over dit PRUP. Tijdens dit openbaar onderzoek kan iedereen bezwaren en opmerkingen over het PRUP indienen.

Op basis van alle bezwaren en adviezen zal de Provinciale Commissie voor Ruimtelijke Ordening (PROCORO) dan een definitief ontwerpplan opstellen, hetgeen nadien nog door de Vlaamse Regering moet goedgekeurd worden. In theorie zou dit nog in de loop van 2012 kunnen. Nadien zou het AWV een bouwaanvraag kunnen indienen, waarna de aanbesteding in de loop van 2013 kan gebeuren. AWV streeft ernaar de werken in 2014 te laten beginnen, de bouw van de brug zou ongeveer 2 jaar duren. Gelet op het feit dat zelfs de oplevering van een fietsersbrug (Bataviabrug) een vol jaar vertraging oploopt, kunnen we niet rekenen op een Handelsdokbrug vóór 2017.

Handelsdokbrug is nodig
In het noorden van de stad bestaat er geen rechtstreekse verbinding tussen de kleine stadsring (R40) en de grote ring rond Gent (R4) of de haven. Daardoor is de verkeersdruk in de wijken Muide-Meulestede, Ham en Dampoort vandaag bijzonder groot. Om deze wijken te ontlasten, is de bouw van de Handelsdokbrug essentieel. Dankzij de Handelsdokbrug hoeft doorgaand verkeer niet langer door de wijken Muide-Meulestede en Ham heen te rijden. Tegelijk wordt ervoor gezorgd dat bewoners van het gebied tussen de Afrikalaan en de spoorbundel van Gent-Dampoort de Afrikalaan vlot kunnen oversteken.
De brug maakt deel uit van de stedelijke ringboulevard over de Oude Dokken, en op langere termijn langs de Dampoort. Zo zal het doorgaand verkeer in een vlotte beweging vanuit het noorden van de stad zuidwaarts kunnen rijden, en omgekeerd. Samen met de toekomstige herinrichting van het Dampoortknooppunt zorgt de Handelsdokbrug er dus voor dat ook de Dampoortwijk een stuk leefbaarder wordt. De komende vijftien tot twintig jaar verandert bovendien de onmiddellijke omgeving van de Oude Dokken in een volledig nieuw stadsdeel. Samen met drie nieuwe fietsers- en voetgangersbruggen, zorgt de Handelsdokbrug voor een aansluiting van de Oude Dokken op de binnenstad.

Op de tekening kan u zien dat de Handelsdokbrug aan de westelijke kant zal aansluiten op de Muidelaan en aan de oostelijke kant aan de Afrikalaan, daar komt een kruispunt met lichten. De Handelsdokbrug bestaat uit 2 maal 2 rijstroken. De brug zal ook dienst doen als extra fietsers- en voetgangersverbinding, naast de 3 andere fietsers- en voetgangersbruggen waarvan enkel de Bataviabrug al (bijna) klaar is.

De infosessie duurde ongeveer een uur, nadien was er tijd om vragen te stellen. De vragen van de toehoorders waren zeer divers: naast de klassieke (maar niet minder terechte) bekommernissen van buurtbewoners i.v.m. lawaaihinder en leefbaarheid, ook eerder technische, soms fundamentele bezwaren, tot zelfs een geanimeerde discussie over de hoogte van een Kempenaar.

Nadien hebben wij nog een pintje gedronken, niet dat het terzake doet.

Daarom organiseerde hij deze voormiddag een debat met hemzelf en zes medewerkers, met als moderator Karel Van Eetvelt van Unizo. Een echt debat werd het uiteindelijk niet, eerder een informatief gesprek tussen de twee partijen aan tafel, waarbij vooral geluisterd werd naar de mening van de tegenpartij. Van Eetvelt was ook eerder deelnemer dan moderator, want hij nam vaak ook zelf een stelling in. Een echt debat zat er sowieso niet in, omdat er niemand was vanuit vakbondskringen, of iemand die echt voor de staking opkwam. Dat was ook niet direct de bedoeling, dixit Bart De Waele: hij wilde eerder een positief signaal geven, namelijk dat er andere manieren zijn om protest te uiten dan het ganse land plat te leggen.

Karel Van Eetvelt bevestigde dat: hij vertelde dat verschillende media hem gecontacteerd hadden met de vraag of zij ergens een foto konden nemen van hem met een deurwaarder bij een stakingspiket. Kwestie van de twee partijen keihard tegenover elkaar te zetten. Van Eetvelt weigerde dat: hij praat vaak en veel met de
vakbondsleiders, alleen zijn dergelijke gesprekken niet sexy genoeg voor de media. Uiteraard vormen zij tegengestelden aan de basis, maar uiteindelijk proberen ze telkens weer tot een vergelijk te komen, en zijn er meer positieve gesprekken dan negatieve.

Ook vandaag was er weinig pers aanwezig, omdat een dergelijke positieve actie geen mooi artikel oplevert, laat staan knappe foto’s. De deelnemers waren nochtans positief: er werd gesproken over pensioenen, en wat de grotendeels jonge mensen hierover dachten. De generatiekloof met de babyboomers kwam aan bod, net als De Waeles stokpaardje: de loonindex.

Was het een verhelderende discussie? Nee. Was het een positief signaal, zonder afbreuk te willen doen aan de idealen waarvoor de stakers actie voeren? Ja.

En meer moest dat duidelijk niet zijn.

Vlaams minister van Bestuurszaken Geert Bourgeois mocht er – in het gezelschap van o.a. gouverneur Denys en burgemeester Termont - vandaag de eerste steen leggen van het nieuwe VAC in Gent, het laatste van de vijf provinciaal gecentraliseerde gebouwen waarin de Vlaamse ambtenaren zullen worden samengebracht. Misschien wel het laatste, maar meteen ook het grootste en meest duurzame van de vijf. Met een E-peil van 50 zal het VAC de helft minder energie verbruiken dan een standaard nieuwbouwkantoor. Daarnaast zullen verregaande isolatie, het gebruik van warmtekrachtkoppeling, warmtepompen en buitenzonnewering mee het energieverbruik en de CO²-uitstoot helpen reduceren.

De locatie vlakbij het station moet zowel ambtenaren als bezoekers stimuleren om zoveel mogelijk met het openbaar vervoer naar het VAC te komen. De ondergrondse parkeergarage zorgt momenteel voor een verlaging van de parkeerdruk in de buurt, maar of dat ook zo zal blijven zodra het VAC in gebruik wordt genomen, valt nog te bezien. Het gebouw zal met zijn 32.517m² kantooroppervlakte immers plaats bieden aan zo’n 1300 ambtenaren uit 27 verschillende administraties, die momenteel op diverse locaties in en om Gent verspreid zitten. Het gebouw wordt  met een toren van 22 verdiepingen of 90 m hoogte (nauwelijks kleiner dus dan de KBC-toren aan Flanders Expo) en een lage, brede arm ongetwijfeld een ‘landmark’ die zijn stempel op de omgeving zal drukken.

In de communicatie van de stad Gent en het project Gent Sint-Pieters werd het toekomstige VAC-gebouw steevast De Link genoemd (resultaat van een wedstrijd waarmee je trouwens een trip naar Londen kon winnen als ik het met goed herinner). Ook tijdens de toespraak had burgemeester Termont het over de Link en over de goede keuze van de naam. Enigszins verrassend was dan ook de mededeling van Minister Bourgeois dat het gebouw - naar analogie met de andere administratieve centra - de naam Virginie Loveling gekregen had, verwijzend naar ”een verdienstelijke artistieke inwoner uit de betrokken provincie”. Virginie Loveling (geboren in Nevele in 1836) was een trendsetter van het literair realisme, die een groot deel van haar leven in Gent woonde en werkte. Als Vlaamsgezinde ageerde zij tegen de Franstalige bourgeoisie met kleine b merkte de minister nog fijntjes op.

De bouw van het VAC zou afgerond moeten zijn eind 2013, zodat de verschillende administraties er allemaal hun intrek kunnen nemen in de eerste helft van 2014.

Van 11 tot 18 uur kunnen de Gentenaars in de Sint-Niklaaskerk doorlopend terecht voor informatie over projecten binnen vier thema’s: Leven, Werken, Bezoeken en Bestuur. Vanaf 14.30 uur kan men in het stadhuis debatten bijwonen met leden van het college van burgemeester en schepenen. Deelname is gratis maar voor het debat is inschrijven via Gentinfo verplicht.

In het ‘Bestuursakkoord 2007-2012’ staat dat het college twee keer in de huidige legislatuur een stadsdebat zou organiseren, naast de twee reeksen van vijfentwintig wijkdebatten. ‘Gent: uitgelicht-uitgelegd’ is de opvolger van ‘Gent over Morgen’, het eerste stadsdebat dat op 27 maart 2009 plaatsvond in de Vooruit, na een voorafgaand inspraaktraject.

Op zaterdag 26 november 2011 kunnen de Gentenaars op twee plaatsen terecht voor informatie over verschillende aspecten van het stedelijk beleid:

‘Gent: uitgelicht’: in de Sint Niklaaskerk, van 11 tot 18 uur
Op een stadsmarkt maken de Gentenaars kennis met projecten binnen de thema’s Leven, Werken, Bezoeken en Bestuur. Projecten rond administratieve vereenvoudiging, werkgelegenheid en stadsvernieuwing komen er aan bod, naast evenementen zoals het Maeterlinckjaar. Men kan er ook de ‘3D C.A.V.E.’ binnenwandelen, zich online inschrijven als sollicitant voor de Stad Gent of zien wat er rond toegankelijkheid gebeurt.

Op een grote videowand worden doorlopend informatieve projecties getoond. Aan kleine gesprekstafels kan men meer inzicht krijgen over hoe het stadsbestuur de uitdagingen aangaat binnen de thema’s.
De toegang is gratis.

‘Gent: uitgelegd’: in de Pacificatiezaal van het stadhuis, vanaf 14.30 uur
De vier thema’s Leven, Werken, Bezoeken en Bestuur worden ook het gespreksonderwerp in debatten met leden van het college van burgemeester en schepenen. Een inleider brengt telkens de uitdagingen in kaart, waarna leden van het college hun visie geven. De Gentenaars kunnen mogelijke onderwerpen binnen de vier thema’s op voorhand doorgeven door te mailen naar gentovermorgen@gent.be of ze te melden aan Gentinfo bij de inschrijving.

De timing van de debatten is als volgt:

• 14.30 tot 15.05 uur: Leven
  • Burgemeester Termont
  • Schepen Peeters
  • Schepen Coddens
  • Schepen Balthazar
  • Schepen Bracke
  • Schepen Reynebeau
• 15.20 tot 15.55 uur: Werken
  • Schepen De Clercq
  • Schepen Coddens
  • Schepen Tapmaz
  • Schepen Bracke
• 16.10 tot 16.45 uur: Bezoeken
  • Schepen De Clercq
  • Schepen De Regge
  • Schepen Peeters
  • Schepen Decaluwe
  • Schepen Balthazar
• 17 tot 17.35 uur: Bestuur
  • Burgemeester Termont
  • Schepen Peeters
  • Schepen Segers
  • Schepen Tapmaz

Vanaf 17.50 uur worden, plenair, de conclusies geformuleerd. De deelnemers krijgen daarna een drankje aangeboden.
Deelname is gratis, maar voor het stadsdebat moet u inschrijven via Gentinfo, tel. 09 210 10 10 (van maandag tot en met zaterdag van 8 tot 19 uur).

Ann legde me uit dat de noordelijke stationsbuurt best wel dichtbebouwd is, bijna 31% van de wijk is bebouwd tegenover een Gents gemiddelde van 12%. Bovendien strekt die verder uit dan ik dacht, van aan de Gordunakaai tot aan de Stropkaai, afgesneden door de spoorweg en de kleine ring, zeg maar. Niet meteen de omvang van mijn wijk waar ik regelmatig kom, moet ik toegeven. Verder kent de buurt met 5.428 inwoners/km² een hoge densiteit (gemiddelde 1.519 inw/km²). Er wonen minder vreemde nationaliteiten, maar zeker aan de kant van de Heuvelpport wonen flink wat studenten, wat dan weer een specifieke aanpak vraagt. De gemiddelde leeftijd is iets ouder (41 tgo 39,8 jaar), maar dat komt voornamelijk door een hoger aantal 20-34-jarigen en lager aantal 0-19-jarigen. Er zijn grofweg 4 delen: de Rijsenbergwijk, Citadelpark, Heuvelpoort en Stationsbuurt. Voor grote ingrijpende werken rond het station, is Project Gent-Sint-Pieters het infopunt. Al werken ze samen met de gebiedswerking van zowel noord als zuid.

Over de stationswerf zouden we het niet hebben, maar het is eigenlijk onvermijdelijk. De werken zijn dermate ingrijpend. Voor de Rijsenbergwijk wordt een Ruimtelijk Uitvoeringsplan (een RUP) opgemaakt. Daarin wordt een stedenbouwkundige visie voor de langere termijn vast­gelegd. Die visie wordt vertaald naar voorschriften waaraan nieuwe bouwwerken en verbouwingen moeten voldoen. Voorafgaand was er een Ruimtelijk Onderzoek, waarin de Stad de sterke en zwakkere kanten van de wijk voorlegde aan de buurtbewoners. In de wijk zijn nogal wat mooie huizen uit de interbellumperiode.

Het positieve is zeker dat de wijk zijn karakter grotendeels heeft weten te bewaren maar spijtig genoeg zijn niet al deze huizen aangepast aan de eisen die we tegenwoordig op vlak van kwaliteit van het wonen stellen. Na de uitleg van de Stad kregen de bewoners huiswerk. Ze namen foto’s van de wijk en toonden omgekeerd wat zij de sterke kanten vinden, ondermeer het architecturale karakter en het groen in de buurt. Op 12 september werden de resultaten van het ruimtelijk onderzoek voorgesteld. De vrees voor een Atlantic Wall, zoals sommige buurtbewoners de ontwikkeling aan de Koningin Fabiolalaan noemen zou aangepakt worden met twee pleintjes, eentje rond de boom aan de Aaigemstraat en wat verder aan het kruispunt met de Sportstraat. Eigenlijk ontbreekt het de wijk nu een beetje aan een centrum, en via die pleintjes wil men ontmoetingsplaatsen creëren. De ontwikkeling aan de Koningin Fabiolalaan moet voor 30% onverhard zijn, wat zeker positief is voor het groen in de buurt maar ook heel wat puzzelwerk vraagt om te verzoenen met een toegangsweg naar de Blaarmeersen, de voorziene gebouwen,… Voor het Duifhuispark wil men sneller gaan, het groen moet langs meerdere kanten toegankelijk zijn en er komt een crèche.

Ook in de Citadelpark zijn er plannen. Zo zijn vijf studiebureaus bezig om een ontwerpgrammatica te ontwerpen. Dit is minder verregaand dan een RUP, maar men wil toch ook krijtlijnen vastleggen voor hoe het park er moet uitzien. Ze hebben expliciet de opdracht gekregen om een pilootproject uit te werken. Ze bevragen hiervoor ondermeer sleutelfiguren uit de wijk maar ook andere plannen, zoals het Museumplein worden opgenomen in het studiewerk. Volgend voorjaar komt er een tentoonstelling met de diverse plannen en een voorstelling van de pilootprojecten.

Het klinkt wel goed, maar is alles dan ruimtelijke ordening wou ik weten? Ann lachte en maakte me duidelijk dat de problemen in de buurt nu eenmaal niet te vergelijken zijn met die in de Brugse Poort of Ledeberg waar men inderdaad kan overgaan tot onteigening om meer groen in de wijk te brengen. Ze wees op de verschillende straatfeesten: Duifhuisstraat, Aaigemstraat, Handbalstraat (juni), Clementinalaan (eind augustus), Baliestraat (24/9), de vertellingen van midzomernacht in Citadelpark en binnenkort ook Blankenberge Plage (24/9) in de Blankenbergestraat. Vlakbij waar ik woon, maar voorlopig heb ik nog niks gehoord. En soms is het een combinatie van sociaal en ruimtelijke ordening. Neem nu het Clubhuis in de Handbalstraat, het heeft een voortuin die publiek toegankelijk is maar er parkeren wel eens wagens en de activiteiten in het clubhuis mogen natuurlijk ook niet gestoord worden door bezoekers. Samen zijn ze op zoek naar een oplossing gegaan. Het idee van een petanquebaan is gevallen. Of in de Heuvelpoortwijk waar terecht geklaagd werd over weinig groen. De aanwezigheid van studenten maakt het wel niet simpel. De meeste trottoirs zijn te smal voor geveltuintjes en bloembakken zijn ook niet altijd ideaal. Na een donderdagnacht zou er misschien niet veel meer van overblijven. Toch heeft men er plantjes verkocht en probeert men met de school sensibiliseringsacties op te zetten.

Rond het zwembad Strop is bijvoorbeeld een groen grasveld dat een aantal mogelijkheden zou kunnen bieden. Al is het ook wat afgesloten en wekt dit mogelijk ook vragen rond veiligheid op. ‘s Avonds sluiten de poorten. Nu waren er verschillende diensten die iets over het terrein te zeggen hebben: sportdienst, groendienst,… Sinds de overname van de zwembaden door TMVW konden plannen gesmeed worden maar dan gooide de financiële crisis roet in het eten, want koken kost geld. En plannen zijn duur, maar niet getreurd, het idee wordt niet begraven.

Ann informeerde ook bij mij wat ik van mijn buurt vond. Ik zei dat het er rustig wonen is en dat heel wat mensen zich daar over verbazen. De laatste tijd zijn dat voornamelijk de bouwvakkers die mijn deur hebben platgelopen, maar ook familie uit een fermettewijk in West-Vlaanderen durven al eens die opmerking maken. Enkel wanneer de kinderen aan school worden opgehaald of afgezet is het wel eens druk, maar vaak is het ook het enige moment dat de zone 30 wordt gerespecteerd. Ik heb niet meteen last van sluipverkeer, al weet ik dat heel wat mensen in de buurt wel die opmerking maken. Ik kan me wel ergeren aan te weinig fietsenrekken, zeker als mijn vitessen weer kapot zijn. Maar van mij mag het soms best wat levendiger zijn in de buurt, een markt in het weekend ofzo spreekt me wel aan.

Bovengetekende doorliep de enquête. Ze duurt niet lang (nog geen 10 minuten) dus veel tijd vraagt het niet. En misschien hebt u net als ik wel een ei dat u kwijt wil over een van die speelterreinen. Ik woon in een gebied waar er vier liggen. Een luxe, dat geef ik toe.

Van die vier bezoek ik er één zeker niet, wegens negatieve ervaringen met een groep kinderen die wat ‘last’ hebben van territoriumdrang. Van de drie die overblijven, is er nog één waar mijn kleuters recent lastiggevallen werden door grotere kinderen en waar we nu dus ook minder vaak komen. Die andere twee speelpleinen blijf ik super vinden. Ik wou mijn antwoord genuanceerd brengen en niet alle speelterreinen in mijn buurt over dezelfde kam scheren. Maar dat kan niet met de huidige vragenlijsten. En daar word ik dan een beetje lastig om en ik belde met de Jeugddienst.

Blijkt dat ze dat bewust gedaan hebben. Dat ze op de hoogte zijn van de problemen die ik wou aankaarten in die parken. Maar dat ze wilden meten hoe het over heel Gent gesteld was met de parken en hoe mensen de speelterreinen ervaren. Maar met vragen als ‘Geef een score van 0 tot 10 voor hoe tevreden u bent over de speelterreintjes in uw buurt’, dan wil ik voor speelterrein A en B een 4 geven en voor C en D best een 8. Maar welke score geef ik dan op die vraag? Een 6? Dat zou A en B teveel eer aandoen.

En zo kabbelt de enquête een paar minuten door. Ik zou bijvoorbeeld graag gemeld hebben dat ik het spijtig vind dat de toiletten in het Bijgaardepark alweer gesloten werden en dat ik de waterplas in het Arbedspark gevaarlijk vind voor kleintjes.

Maar goed, vragenlijsten opstellen is niet gemakkelijk, ik weet dat wel. En omdat je mening mogen geven nog steeds een voorrecht is, wil ik jullie toch oproepen om mee te werken aan de enquête. Wil je ook je ei kwijt over de Gentse speelterreinen? Laat het hen weten via www.gent.be/tevredenheidspeelruimte.

Ip Man (van de Panda) boomde zijn Bengaalse platbodem van Viadagio vzw over de Gentse binnenwateren naar de plaats van de herdenking aan de Sint-Michielsbrug. Op deze frisse en regenachtige dag was de stille rivier tussen Gras- en Korenlei één en al oor voor de twee muzikale passagiers van de gondelier. Met liederen uit de renaissance en vroegbarok zongen en speelden zangeres Lies Van Hijfte en theorbe-speler Jonas Scheys, beiden van het klassiek ensemble Ars Gaudium, de regenbuien weg. De herdenking kon aanvatten. De deuntjes van de stadsbeiaard zouden gedurende de herdenking geregeld voor een muzikale achtergrond zorgen.

Pieter Teirlinck van Vrede vzw verwelkomde namens Vredesoverleg Gent de aanwezigen en zette meteen de toon.

Dit jaar is het exact 66 jaar geleden dat de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki op het einde van de tweede wereldoorlog (op respectievelijk 6 en 9 augustus 1945) door middel van atoombommen totaal werden vernietigd, met honderdduizenden doden als direct gevolg. Vredesoverleg Gent wil niet alleen de slachtoffers van de atoomaanval herdenken, maar wil ook dat dit massavernietigingswapen nooit meer gebruikt wordt.

De vredesbeweging hekelt daarom de inconsequente houding van de kernwapenstaten. Aan de ene kant worden er kleine positieve stappen gezet in de kernontwapening (nieuw verdrag tussen VS en Rusland inzake vermindering strategische kernwapens) én is er de lippendienst voor een kernwapenvrije wereld. Aan de andere kant wordt het kernwapenarsenaal grondig gemoderniseerd. De VS alleen voorziet daarvoor zo’n 185 miljard dollar in het komende decennium. Het lijkt erop dat de kernwapenstaten werken aan een beleid van ‘minder kernwapens maar beter inzetbaar’. Onaanvaardbaar voor de vredesbeweging! De vredesbeweging wil de verwijdering van de Amerikaanse kernwapens uit Kleine Brogel, een kernwapenvrij Europa tegen 2015 en een verdrag die alle massavernietigingswapens verbiedt, naast de biologische en chemische ook de atoomwapens.

Christophe Peeters (Open VLD), waarnemend burgemeester van de Stad Gent (lid van het internationale netwerk Mayors For Peace-Burgemeesters voor Vrede) beperkte zich niet tot obligate beleefdheidstoespraak, maar kwam met een sterk en geëngageerd betoog.

De waanzin van de wederzijdse afschrikking tijdens de Koude Oorlog heeft plaats gemaakt voor een nauwelijks controleerbare verspreiding van de kernwapens. Na de klassieke kernwapenstaten vervoegden ook Israël, Pakistan, India en Noord-Korea de club. En de kans bestaat dat het lijstje nog verder aangroeit. Het risico dat er effectief iets misloopt is in onze tijden misschien nog groter dan tijdens de Koude Oorlog. Denken we maar aan het gebruik van nucleair materiaal in vuile bommen, de verspreiding van radioactief materiaal naar niet statelijke actoren (terroristische organisaties) en het slechte beheer in falende staten (failed states). Christophe Peeters hoopt in ieder geval op een kernwapenvrije wereld. Want om Einstein te citeren ‘Ik weet niet met welke wapens de derde wereld zal worden uitgevochten, maar ik weet wel dat de vierde wereldoorlog zal worden uitgevochten met stokken en speren.’

Nelly Maes, voorzitter van het Vlaams Vredesinstituut, plaatste de kernwapens in een breder kader. Kernwapens worden gebruikt als een politiek middel. Daardoor willen zoveel andere landen zoals Noord-Korea en misschien Iran die technologie ook verwerven. Ze had het over de gevaren van het nucleaire in het algemeen. Ook de nucleaire kracht die aangewend wordt voor energiecentrales vormt een groot gevaar. Denken we maar aan de nucleaire ramp van Fukushima.

Politici moeten werk maken van een vreedzamere wereld. In 2009 waren er minstens 17 gewapende conflicten in de wereld, waarvan het bij 11 daarvan draaide om macht in het eigen land. Mensen zijn op de vlucht voor de structurele oorzaken van oorlogen. Wat doen wij? Bereiden wij in Libië de vrede voor? Hoe behandelen wij de vluchtelingen die vluchten voor conflicten waar de Westerse wereld ook bij betrokken is? Geven wij evenveel middelen aan het stichten van vrede in die landen als aan onze militaire uitgaven? Meer dan 1500 miljard dollar ging vorig jaar naar defensie. Europa neemt zeker een kwart voor zijn rekening. In Europa zijn er veel grote wapenproducenten. En wat doen we in Vlaanderen? Wat gebeurt er met de wapens of wapentechnologie die we verkopen aan de VS of Frankrijk, zonder verdere controle wat er daarna mee gebeurt? Kunnen wij garanderen dat de wapens of technologie niet verkocht worden aan landen in oorlog, zoals Israël? Wij hebben de plicht om de handel zo te reglementeren dat ze niet terecht komen in verkeerde handen. Het blijft een opdracht om te werken aan een wapenvrije wereld, het is een belangrijke opdracht voor de politieke wereld!

Vredesactivist Andy Vermaut evoceerde twee getuigenissen van Japanse overlevenden van de kernaanval.

Nadien onderschreven de goed opgekomen lokale politici een nieuwe petitie van de ‘Burgemeesters voor Vrede’ en de vredesbewegingen voor een kernwapenvrije wereld. . Ik hoop dat ik geen enkele politicus/politica over het hoofd zie, maar deze waren er alleszins : Waarnemend Burgemeester Schepen Christophe Peeters (Open VLD), gemeenteraadslid Elke Decruynaere (Fractieleidster Groen! Gentse gemeenteraad), Vlaams parlementslid en Gents gemeenteraadslid Filip Watteeuw ( Groen!), Eresenator en Gents gemeenteraadslid Paul Pataer (Groen!), de Gentse schepenen Resul Tapmaz (sp.a) en Guy Reynebeau (sp.a), provincieraadslid Jef Van Pee (CD&V).

Het begon te schemeren, tijd om de 66 lampionnen te water te laten, begeleid door de ingetogen muziek van Ars Gaudium. Zoals Nelly Maes treffend haar toespraak afsloot “De lampionnen die te water gelaten worden vormen een prachtig symbool, één lampion voor ieder jaar dat we de slachtoffers van Hiroshima en Nagasaki herdenken. Dat ze licht mogen brengen, licht van hoop voor de burgers en verlichting voor onze leiders! ”

*Vredesoverleg Gent is een forum waarin organisaties elkaar ontmoeten en informatie uitwisselen. Vredesoverleg Gent bestaat uit Links Ecologisch Forum, Vrede vzw, Gents wereldkoor Karibu, Werkgroep Vluchtelingen Gent, Friends of the Earth Vlaanderen-Brussel.

Terwijl op de nationale feestdag de koning en de politieke partijen op het eigenste moment België nog steeds aan het redden waren, werd op en om het groot podium Bij Sint-Jacobs en een goedgevuld Trefpunt-plein een democratiefeestje gebouwd. De Famba-band hield er voor en na én doorheen de nationale regenbuien de schwung en het ritme in.

Prijs van de Democratie 2011 voor De Wereld Morgen
De Prijs van de Democratie gaat ieder jaar naar een persoon, groep of instelling die zich heeft ingezet voor de verdediging en/of de verdieping van onze democratie. Dit jaar kende de jury de prijs, een beeldje van Walter De Buck, toe aan het persinitiatief De Wereld Morgen (DWM).

Eric Goeman, voorzitter van Democratie 2000 en van de jaarlijkse jury voor de Prijs voor de Democratie/Prijs Jaap Kruithof, lichtte toe. Een goed werkende democratie kan niet zonder media die vrij en onafhankelijk nieuws en duiding brengen. De belangrijkste taak van de pers is de burgers te informeren over zaken van maatschappelijk belang zodanig dat die burgers hierover een gedegen oordeel kunnen vellen en de politieke, sociale en economische machthebbers ter verantwoording kunnen roepen. Zonder kritische en onafhankelijke pers geen kritische burgers. Zonder kritische en geïnformeerde burgers geen democratie.

De Wereld Morgen is één van de witte, niet-commerciële raven in het Vlaamse medialandschap. Het is één van de weinige media-actoren die consistent aandacht besteedt aan de sociale bewegingen die, in binnen- en buitenland, in de huidige crisis de strijd aangaan voor onze sociale verworvenheden en de verdediging van de democratie.

Of het nu gaat over de Arabische lente, de eurocrisis, de aardappelkwestie (zie verder) of de regeringsonderhandelingen, in al deze dossiers bracht de equipe van DWM samen met tientallen burgerjournalisten in het laatste jaar kwalitatief hoogstaand nieuws, duiding en debat die in andere media niet aan bod kwamen. Door het participatieve karakter ervan, bezorgt DWM een mediastem aan diegenen die in de traditionele media steeds meer gemarginaliseerd worden.

De jury was dit jaar dan ook van oordeel dat een initiatief zoals DWM een belangrijk rol speelt in de verdieping van onze democratie en wilde DWM dan ook belonen voor hun inzet voor een vrije, democratische en onafhankelijke pers. De jury hoopt dat deze prijs een aanmoediging is om dit broodnodige initiatief verder uit te bouwen.

Aanmoediging en uitdaging
Voor Keltoum Belorf, de woordvoerster van De Wereld Morgen, is deze prijs inderdaad een sterke aanmoediging, want de Prijs voor de Democratie erkent dat DWM inderdaad al regelmatig het verschil kan maken. Deze prijs is dus een stem voor de democratie, voor een medium dat uitdrukkelijk als kernwoorden huldigt: sociaal, ecologisch, democratisch.

In haar dankwoord betrok ze ook de velen die DWM maken en steunen. DWM telt meer dan tweehonderd burgerjournalisten, dat zijn vrijwilligers waarvan minstens drie bijdragen op de nieuwssite verschenen. Daarnaast zijn er meer dan 1000 bloggers. Tientallen vrijwilligers helpen met de eindredactie van artikels, met vertalingen, met administratief werk. Vele honderden zijn in de weer met een heel actieve promotie van DeWereldMorgen.be.

Er zijn ook meer dan 500 steungevers die maandelijks hun geldelijke bijdrage overmaken, aangevuld door honderden occasionele steungevers. Verder zijn er vijftig verenigingen, bewegingen en organisaties die zich engageren tot financiële ondersteuning. Maar daar mag gerust wat meer groei op zitten, aldus DWM.

Met een budget van 400.000 euro per jaar kan DWM kan niet rekenen op subsidies waarvan commerciële media onvoorwaardelijk jaar na jaar kunnen genieten. Niet-commerciële samenlevingsmedia hebben daar toch minstens evenveel recht op, aldus DWM. Maar ze blijven er bij DWM vertrouwen in hebben om het huidige commerciële mediabestel structureel uit te dagen en aan een ander mediasysteem te beginnen bouwen.

Prijs Jaap Kruithof (Recht voor Jaap Prijs ) 2011 voor Field Liberation Movement
Meer dan de Prijs voor de Democratie ging de aandacht naar de Recht voor Jaap Prijs voor Field Liberation Movement. Je weet wel de “patattentrekkers van Wetteren” waar Gentblogt trouwens ook al over bericht heeft.

De overleden Gentse moraalfilosoof Jaap Kruithof was een radicale en compromisloze verdediger van de democratische waarden. De prijs Jaap Kruithof gaat in diezelfde geest dan ook naar een persoon of vereniging die een bijdrage geleverd heeft aan een vernieuwend en radicaal denken over de democratische samenleving… ofwel een radicale actie gevoerd heeft om wantoestanden in onze samenleving aan te klagen.

Voor de jury was het zonder meer duidelijk dat het Field Liberation Movement onder die laatste categorie valt. Zij hebben door hun geweldloze actie – Eric Goeman legde hier zwaar de nadruk op – de totale vermarkting van de landbouw op uitmuntende wijze in vraag gesteld, en een ongezien publiek debat opgestart (ook op DeWereldMorgen.be trouwens)

De verdienste van de Field Liberation Movement is voor de jury dan ook dubbel:

• terug het debat over burgerlijke ongehoorzaamheid als actievorm nieuw leven inblazen (niet alle protest moet hip of ludiek zijn…)
• het debat stimuleren over de totale vermarkting door het neoliberaal systeem van het landbouw- en voedselsysteem.

Niet tegen wetenschappelijk onderzoek, wel tegen vermarkting van onderzoek
De jury spreekt zich door de bekroning van het Field Liberation Movement helemaal niet uit tegen wetenschappelijk onderzoek, maar wil wel waarschuwen tegen vermarkting van onderzoek, wetenschappers en universiteiten en is van mening dat het Field Liberation Movement tenminste een stem is die gehoord moet worden in het belangrijke open publieke debat over de belangrijkste vragen voor de toekomst van ons welzijn.

Het is hartverwarmend, aldus juryvoorzitter Eric Goeman, dat er terug actiegroepen zijn als het Field Liberation Movement: ze bevrijden meer dan een veld. Ze verlossen ons van een beklemmende pensée unique (eenheidsdenken), tonen dat actie werkt en sociale verandering altijd gepaard gaat met strijd.

De stem van Field Liberation Movement
Een beetje spanning. Hoe zouden de “eco-terroristen” er uit zien die de Recht voor de Jaap Prijs gingen ontvangen? Daar waren ze. Twee piepjonge meisjes voerden eerst een puppetbuskerstukje op met bio-patat en ggo-patat. Grappig, en het ijs was gebroken.

De volwassen actievoerders strooiden daarna wat sarcastisch zout op de patatten… en stelden een andere aanpak voor. Landbouwgewassen om vee te voeren? Bio-brandstoffen met kaalkap tot gevolg? Exotisch fruit ten koste van de Indianengemeenschappen? Overvolle voedselschappen in de warenhuizen van het Noorden. En waar is de solidariteit met het Zuiden? Hebben de wetenschappers wel alles onder controle zoals ze zelf willen geloven? Of hebben multinationals als Monsanto en BASF het nu al voor het zeggen? Zijn we niet op weg naar de definitieve patentering en privatisering van al ons voedsel? Misschien toch maar eens de “Einstein-methode” toepassen : problemen oplossen vanuit een ander denkkader dan hetgene die problemen heeft veroorzaakt.

Omdat het nationale feestdag was, mocht Marie Smekens, een (deeltijdse) bio-boerin uit Mons/Bergen in het Frans getuigen. Zij voelt zich als kleinschalige, lokale groententeler echt bedreigd door de opkomst van de GGO-industrie.

Francine Mestrum overhandigde tenslotte de Recht voor de Jaap Prijs 2011, een beeldje van Frans Wuytack, aan Field Liberation Movement. Ze benadrukte daarbij de blijvende mogelijkheid tot verzet en actie, en de nood aan een maatschappelijk debat over wetenschap en vrije meningsuiting.

Beeldjes van Walter De Buck en Frans Wuytack, bloemen, foto, doek, de vibes van de Famba-band. En groe(n)ten uit Mons/Bergen. Sla, courgette en venkel van Marie Smekens gekocht. Recht uit haar tuin, Waals, lokaal, kleinschalig, bio, no-ggo …. en straks lekker op onze Gentse Feesten-menu.

Meer: www.dewereldmorgen.be | www.fieldliberation.wordpress.com
Jurymotivatie Prijs voor de Democratie 2011 | Jurymotivatie Recht voor de Jaap Prijs 2011
Nieuwe patatten – Gentblogt 04/05/2011

Onderwijs een recht?
Maar vanwaar die verontwaardiging? Is het niet de normaalste zaak van de wereld dat je papieren moet hebben om les te kunnen volgen? Wel, neen dus. Onderwijs is een basisrecht voor iedereen. Je kan bijvoorbeeld niet via internationale verdragen het onderwijsrecht garanderen aan kinderen en tegelijk hun ouders verbieden om Nederlands te leren. Kennis van het Nederlands is de belangrijkste graadmeter van integratie, de nieuwe maatregel verbiedt dus mensen die zich willen integreren… om te integreren. Dat is niet alleen redelijk belachelijk maar ook in tegenspraak met het Vlaamse Integratiedecreet, dat voorziet in een beleid dat op menswaardige begeleiding en op oriëntatie gericht is. De focus ligt daarbij op gezondheidszorg en onderwijs, mensen een zinvol toekomstperspectief geven. De kortzichtige maatregel zoals voorzien in het nieuwe Onderwijsdecreet, zorgt voor de vorming van een onderklasse die volledig naast onze maatschappij leeft, waar misbruik en uitbuiting de norm zijn.

Onmogelijk
De consequenties zijn eigenlijk niet uitvoerbaar. De verblijfsstatus van vele cursisten verandert vaak en er is altijd een periode tussen inschrijving en het begin van de lessen. Dus in de praktijk zullen sommige cursisten niet worden ingeschreven, terwijl ze wel geldige documenten hebben op het moment dat de cursus effectief start. En omgekeerd: cursisten worden toegelaten tot de lessen maar krijgen tijdens de duur van de module te horen dat hun documenten niet (meer) geldig zijn…. wat dan? Moet de lesgever de cursist dan uit de klas zetten (leraren met meldingsplicht en politionele bevoegdheid? een Vlaamse kliklijn?)? En hoe zit het met jonge anderstalige nieuwkomers van 16, 17, 18 jaar. Zij stromen na de onthaalklas (OKAN) door naar het volwassenenonderwijs… hoezo? Stoppen met de lessen op hun achttiende verjaardag?
De bijkomende administratieve overlast is gigantisch: Huizen van het Nederlands en centra voor volwassenenonderwijs zullen bij elke instap van elke cursist voor elke (korte) lesmodule opnieuw moeten nagaan of iemand nog wettig in ons land verblijft of niet. Het is bovendien meer dan waarschijnlijk dat deze maatregel zal leiden tot het ontstaan van goedbedoelde vrijwilligersinitiatieven om de mensen die uit de boot vallen toch de kans te bieden om Nederlands te leren. Deze initiatieven zullen ongetwijfeld ook cursisten aantrekken die hier wel wettig verblijven. Hierdoor dreigt opnieuw een versnippering van het aanbod te ontstaan en komt de professionalisering van het NT2-onderwijs, waaraan jarenlang veel aandacht is besteed, opnieuw op de helling te staan.

Opmerkelijk
Tijdens de gemeenteraad van 23 mei ondervroeg Elke Decruynaere (Groen!) de Gentse schepen van Onderwijs Rudy Coddens (sp.a) naar de gevolgen voor Gent en de houding van het stadsbestuur. In Gent gaat het momenteel over 150 à 180 cursisten die uit de boot zouden vallen. Zowel burgemeester Termont als schepen Coddens gaven toen te kennen tégen het voorstel van hun sp.a-partijgenoot Pascal Smet te zijn. Wat hoopgevend leek, aangezien Termont deel uitmaakt van het nationale partijbestuur en liet uitschijnen het decreet te willen tegenhouden. Onderwijsschepen Coddens drukte het in zijn antwoord als volgt uit: ‘Ik hoop met u dat het niet zover komt.’

Ongrondwettelijk
Het advies van de Raad van State was vernietigend over het voorstel, het absolute recht op onderwijs staat duidelijk ingeschreven in de grondwet. Dat weet de minister ook wel – laat ons hopen – maar dat maakt het voorstel niet minder belachelijk. Het is bovendien redelijk naïef te denken dat de wachtlijsten voor taalles zullen weggewerkt worden door de gemotiveerde asielzoekers het recht op onderwijs te ontzeggen.

En vooral: wat Geert zegt en wat Charles zegt.

(Ivan Deboom is zelf NT2-lesgever in het Centrum voor Basiseducatie)

Update 15 juni, 21.55.u
Inmiddels is het voorstel van amendement verworpen en het bewuste artikel aangenomen in het parlement:

Een volledige schriftelijke neerslag van het plenaire debat lees je hier