Het dolenthousiaste publiek werd verwend en kreeg waarvoor ze kwamen. Naast de heerlijke drankjes en hapjes, zorgden organisatoren Pieter Ugille en Stefanie Verbrugghe voor de presentatie. Tijdens de uiteenzetting benadrukten ze de sterke kanten van het vernieuwde concept en onthulden ze hoe de agenda van de finalisten er de komende maanden zal uitzien. Het staat als een paal boven water dat de jongens en meisjes een onvergetelijke tijd staat te wachten. Naast de begeleiding door Pieter en Stefanie, krijgen de finalisten choreo’s van niemand minder dan Enora Oplinus. Enora is bekend van haar deelname aan So You Think You Can Dance en zal de komende maanden haar talent delen met de finalisten van TopMannequin 2012.

De 28 finalisten toonden het beste van zichzelf. Er zijn acht vrouwelijke en tien mannelijke finalisten voor TopMannequin, en tien finalistes voor de categorie TopFotomodel (< 1m72). In het gezelschap van opzwepende en zwoele beats, bewees iedere finalist hun verdiende plaats in de finale. Naast hun schitterende looks en ijzersterke prestatie op de catwalk, toonden de kandidaten zich ook welbespraakt, spontaan en charmant. Hoewel ze letterlijk maar één zin kregen om zich verbaal te bewijzen, hing het publiek elke keer opnieuw aan hun lippen. Kortom, een mooie en sterke groep die over attitude beschikt!

Organisator Pieter Ugille blikt met een voldaan gevoel terug op de geslaagde voorstelling: “Bedoeling is om met TopMannequin op te vallen. Na de twee geslaagde castings, hebben we deze toon voortgezet met de persvoorstelling. We hebben 28 ijzersterke finalisten die er stevig zullen invliegen met hun promocampagne. Samen met het team van TopMannequin gaan we voor een onvergetelijke editie!”

Het is een feit dat we in de toekomst nog heel wat mogen verwachten van TopMannequin!

(Bron: persbericht)

Een hedendaagse schachtbok voor de paddenstoelmijnen in de Gentse riolering?

Een verkeerdelijk toch uitgevoerde ventilatiekoker voor de ooit weggestemde ondergrondse Belfortparking? Een betonnen monoliet, stilletjes geland in onze gastvrije stede?

Of een ordinaire liftkoker met een vreemde bovenbouw bij een veel te duur nieuw café? Een poging om hedendaagse architectuur te integreren naast bouwkundig erfgoed?

Erfgoed, ja die sacristie bij de Sint-Niklaaskerk is misschien ook een twijfelgeval. Ik vind monumentenzorg meestal zinvol (niet altijd dus, we denken onwillekeurig aan onze buren in Brugge), maar dit beeld roept toch vraagtekens op…

Ah, Mathilde luidt… tournée générale!

En vooral niet reageren, ik weet wat je zal schrijven …

Dag 01: Het Kanon: Een nat begin van de feesten.

Dag 02: Het Baudelopark: Ik kon erna geen paraplu’s meer zien.

Dag 03: De Groentenmarkt: Naast een zonnebrilverkoper gestaan die niet zo’n goede zaken deed.

Dag 04: Café Chantant: Gentsche liedjes meezingen in brasserie ‘Het Volk’.

Dag 05: De Lachclub: Varen op de Gentse binnenwateren met de Gentse Lachclub.

Dag 06: Travelling through Europe vanuit de Veldstraat: Op een goedkope en originele manier reizen.

Dag 07: De Vlasmarkt: Vanop de toren van Urgent had ik een fantastisch zicht.

Dag 08 : Dokstrand: Postindustrieel strandplezier onder een loden hemel.

Dag09: Het kleinste Café: Er mocht zelfs nog gerookt worden.

Dag 10: Het Sint-Baafs: Vrome gelovigen, toeristen en een zonderlinge Vlasmarktbezoeker.

Gent herdacht 29 april 1540, a day that will live in infamy. ‘t Is elke keer weer een dag dat we stil staan bij wat had kunnen zijn: wat als Gent vijfhonderd jaar geleden niet was gedeclasseerd naar tweede provinciale? Zou de Sint-Baafsabdij er nog staan? Zou het hele historische centrum weggegroeid zijn of zou Gent een soort Parijs geworden zijn? Was Gent misschien wel de hoofdstad van een Groot-Vlaanderen, van Kapellebroek en Dowaai tot Zwijndrecht en Ramskapelle?