Zoals alle goede ideeën ontstond het idee achter Bookido.be op een avond op café. Tim merkte dat zijn honger naar boeken door familie en vrienden niet altijd bevredigd werd. Ze konden hem wel tips geven, maar hij miste ook wel wat professioneel advies. In de standaardboekenwinkel vind je vaak wel de tips, maar dan sta je daar, net buiten uit de Fnac met twee zakjes nieuwe aankopen en vele euro’s lichter, terwijl je vaak ook nieuwere boeken kan vinden op de bekende tweedehandssites. Alleen moet je dan wel weten waarnaar je op zoek bent, want eigenlijk zijn die sites niet zo geschikt om boeken te verkopen. Tim wou ook gelijkgestemden bijeenbrengen, tips sprokkelen, discussiëren,… En zo ontstond het idee voor Bookido.be. Hij omschrijft het als een facebook voor boekenliefhebbers, maar het is eigenlijk veel meer. Je kan je eigen boeken in je virtuele boekenkast plaatsen. Hierbij kan je een onderscheid maken tussen de boeken die je wil lezen, de boeken die je gelezen hebt en de boeken die je aan het lezen bent. En natuurlijk een update van die virtuele boekenkasten. Op basis hiervan wordt een gepersonaliseerd leesprofiel opgebouwd, krijg je gelijkgestemde lezers te zien en kan je gaan kijken wat zij lezen of willen lezen. Of wat ze van het boek vonden. Je kan er ook boeken kopen en verkopen. Bij je profiel krijg je de mogelijkheid om tien boeken gratis aan de man of de vrouw te proberen brengen. Tot einde maart 2012 is dit aantal zelfs ongelimiteerd.

Tim haalde er ook de cijfers bij. Na één maand zijn er reeds meer dan 2.000 profielen aangemaakt, werden reeds meer dan 30.000 boeken in de lezers hun boekenkastjes geplaatst en bevat de database 1,4 miljoen boeken. Er is een Facebookpagina, een Twitter en een nieuwsbrief. En still counting, want de database wordt voortdurend aangevuld. Ze kunnen beroep doen op de professionele info van uitgeverijen, maar er zijn ook een aantal Kido’s (cfr. booKIDO) die deze info kunnen bijwerken of verbeteren, een soort van Bookido redactieploeg zeg maar. Alle lezers kunnen boeken die nog niet tot de database behoren, toevoegen. Ze voeren een strenge controle uit op de informatie die online wordt gezet, want het is essentieel dat deze correct is. Uiteindelijk is het de basis voor de lezersprofielen. Verder werken ze samen met kleinere, gespecialiseerde boekenwinkels. Zo zullen de boeken van de Gentse boekenwinkel Atlas & Zanzibar ook online te koop zijn. “Je weet gewoon dat hij die boeken zelf ook vastgepakt en gelezen heeft, dat heb je niet bij de ketens.” Grote ketens willen ze liever mijden. De verkoop van de boeken vormt een deel van de inkomsten, reclame willen ze liever mijden. Ze stellen hun onafhankelijkheid op prijs. Dan maar subsidies aanvragen.

Elke dinsdag wordt “het beste boek van de week” gekozen, een zware opdracht voor de huisrecensenten. Dieter legt uit hoe hij de boeken kiest. Het is duidelijk een persoonlijke keuze. De inspiratie kan overal vandaan komen, gewoon een boek dat hij kocht in Amsterdam, een boek dat hij net gelezen heeft of een boek dat hij al meerdere malen gelezen heeft. Het maakt niet veel uit, maar het moet wel een beetje goed zijn. En ja, hij leest zeker één boek per week. Vandaag viel de keuze op Het Rum Dagboek, van Hunter S. Thompson. Ondergetekende krijgt al meteen het schaamrood op de wangen als ze er nog nooit van gehoord heeft, behalve dat het verfilmd werd met Johnny Depp. Hoog tijd dus om een profiel aan te maken? Hij leest vooral de klassiekers, terwijl zijn collega Bas eerder voor hedendaagse Amerikaanse literatuur gaat. Hij geeft toe dat hij via Bookido.be al gelijkgestemde lezers heeft gevonden. “Echt mensen die bijna te veel dezelfde boeken hebben gelezen en goed vinden om nog toeval te zijn.”

En er zijn plannen, jawel. Bookido.be wordt vrijwel uitsluitend vanuit de gebruikers gestuurd. Er is een facebookpagina met 700 leden, waar gediscussieerd wordt. Zelfs tijdens ons gesprek kwam spontaan een idee opborrelen voor het immer groeiend verlanglijstje van de gebruikers. In de nabije toekomst komt er een app die je toelaat om boeken toe te voegen aan je boekenkast (door de barcode in te scannen) én je boekenkastjes te consulteren of gewoon info (zoals de samenvatting, recensie, etc.) over het betreffende boek te bekijken. En wie weet, te kopen op Bookido. En zo komen we meteen bij de grote uitdaging: IT. Er zijn natuurlijk talloze mogelijkheden, maar die omzetten naar het onlineplatform is niet altijd zo simpel. Zo kent één ISBN-nummer al gauw talloze covers, zouden auteurspagina’s ook wel interessant zijn,… En daarom zijn er ook plannen om developpers samen te brengen, die samen met deze enthousiastelingen Bookido verder willen uitbouwen. Geïnteresseerden kunnen zich dan ook altijd melden op info@bookido.be.

En verder wensen we hen nog veel succes!

Deze vindt volgende week woensdag 8 februari al plaats. Professor Christoffel Waelkens van het Leuvense Instituut voor Sterrenkunde neemt u mee naar de wereld van de Griekse sterrenkundigen en wat hun verregaande invloed was op de wetenschap van heden ten dage.

Christoffel Waelkens, Hoogtepunten uit de Griekse sterrenkunde.?

i.s.m. Het Griekenlandcentrum

Onze onderwijstraditie heeft de Griekse intellectuelen vooral in het kamp der Letteren geduwd. Nochtans zou het in onze door wetenschap gestuurde maatschappij niet misstaan om te wijzen op de grondige invloed van die Griekse meesters op het wetenschappelijke denken in volle synergie met de humane cultuur. Griekse wetenschappers hebben intellectuele prestaties geleverd die lange tijd zonder weerga zijn gebleven. Dit illustreren we aan de hand van het werk van enkele markante sterrenkundigen zoals Eratosthenes, Aristarchus en Hipparchus. Niet alleen hun resultaten zijn belangrijk, maar ook – en misschien vooral – de manier waarop ze die hebben bereikt. In het bijzonder valt op dat vele grote Griekse wetenschappers hellenisten waren die leefden in een tijd waar de grote verhalen van toen aan invloed hadden ingeboet, maar waar internationale contacten en welvaart aanzienlijker waren dan voorheen, een tijd die sterk doet denken aan die van vandaag.

Zoals steeds gaan de lezingen door in de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, Koningstraat 18, 9000 Gent, en starten om 20u. De toegang voor leden en studenten is gratis, andere belangstellenden betalen €3. Wie zich opgeeft als geïnteresseerde en eenmalig €5 betaalt, geniet dezelfde voordelen als de gewone leden, d.w.z. gratis inkom voor alle lezingen van NKV Oost-Vlaanderen en ontvangst van de nieuwsbrief.

Voor meer informatie over de vereniging en activiteiten, kunt u terecht op de nieuwe website, die u onder volgende URL kan terugvinden: http://www.nkvov.tk.

De vijf acteurs kijken van op scène hoe de zaal vol stroomt en ik besloot ook maar een afwachtende houding aan te nemen. Ze zitten met vier op een rijtje, als verteller krijgt Jan Decorte een plaatsje aan de zijkant. Hij kwijt zich gretig aan zijn taak, zijn gebaren zijn groot en je voelt zo de sfeer van Shakespeare. Decorte bewerkte namelijk Much ado about nothing, maar dan wel op zijn eigen manier. Met een kwinkslag en ronduit brutaal bij momenten. Het verhaal leent er zich ook perfect toe: we ontmoeten twee mannen en twee vrouwen. De ene zijn dolverliefd op elkaar, de andere zijn dat ook maar willen het niet toegeven en bekvechten voortdurend. Er komt een klein drama aan te pas om hen op andere gedachten te brengen. Een simpel verhaal dat Decorte als geen ander uit de doeken doet.

De tekst klinkt poëtisch, hier en daar herken je een flard. Bij momenten lijkt het wat gekunsteld, waarom die kunstmatige oude taal? Anderzijds past dat dan weer perfect bij de sfeer die neergezet wordt met een gemaskerd bal, zoals we dat uit de kostuumdrama’s kennen. De acteurs hebben allen een gelijkaardige blauwe outfit aan en het werkt perfect. Als ze draaiend als derwisjen de voorstelling openen of met een serieus gezicht de ingestudeerde dansen brengen. Maar door kleine details zie je dat ze er eigenlijk de draak mee steken. Zit daar geen onvervalste disco-beweging tussen? En is hij wel zo enthousiast om te dansen?

De gebaren zijn vaak theatraal. Alles wordt uitvergroot. Ze wijzen niet naar elkaar maar maken er een extra zwaai bij. Ze onderlijnen als het ware de tekst. En doen je al eens glimlachen. Het stoort dan ook absoluut niet, het doet hoogstens wat vreemd aan in het begin. Ik begreep alleen niet goed waarom hier en daar luid gelachen werd. Zo grappig vond ik het nu ook niet, wel leutig. Ongecompliceerd.

Ik verdenk de acteurs van af en toe binnenpretjes te hebben. En wie kan hen ongelijk geven?

Niks of niks van Jan Decorte, gezien op 2 februari in Vooruit. Ook nog op 3 en 4 februari. Tickets 18/16 (Vooruitprijs) of 12 euro (reductie)

Fingerspitzengefühl

Ze knepen mekaars puistjes uit
tussen twee onhandige wijsvingers,
pal op de grens tussen rood en wit

Nog geen schouderblad voor de mond,
evenmin een gebetonneerde rug of
spataderschetsen op plompe kuiten

Tot de huiden gingen lijden en geleiden
een lawine van massagegel in een
uitgesleten bilbedding, een vloedgolf

van vliedende tranen die
de mededader alle hoeken
van de oogkast liet zien

Toen Peter Verhelst gevraagd werd om stadsdichter te worden, antwoordde hij nee en ja. Nee, want als stadsdichter hoor je in de stad zelf te wonen, vond hij, en dat was niet het geval. Ja, want hij wou dat de Gentenaars zelf iets zouden geven én terugkrijgen. Dus werd hij dromenvanger. In de stadsbibliotheek kon je je dromen kwijt. Gentenaars van jong tot oud stuurden hun dromen binnen.

Daarna was het een tijdje stil. Alle dromen werden door de stadsdichter verzameld, gelezen en gebundeld. Op de Nationale Gedichtendag, vorige donderdag 26 januari, in de Achilles Mussche-zaal van de stadsbibliotheek was het eindelijk zover. De Gentenaars kregen hun dromen terug in een mooi boek: En toen werd ik wakker (dromen van Gent). Een boek dat lekker in de hand ligt. Met een zachte kaft, afgeronde hoeken, mooi lettertype. En achteraan kan je zelf nog je dromen neerpennen. Met dank aan Leen Depoorter voor deze vormgeving. De omslag van het boek is een ontwerp van Carll Cneut. Ja, de illustrator van De blauwe vogel, het kinder/jeugdboek van Maurice Maeterlinck, dat voor het Maeterlinckjaar hertaald werd door Do Van Ranst en te koop is in de betere boekhandel en onder meer in de St-Pietersabdij in Gent.

Bij het lezen van alle dromen kon Peter Verhelst er de echt gedroomde dromen uit halen. De zelf gefantaseerde dromen misten dat intieme, iets ruwe van de echte dromen.

In het dromenboek krijg je een mozaïek van het leven zoals het is: een groot verlangen naar vroeger, toen we nog geloofden dat het paradijs bestond; een verlangen naar schoonheid; het leven met een soort gemis. Je vindt er je eigen dromen terug en die van een ander.

Waar kan je de dromen lezen?

Gedrukt:

Digitaal:

Technische informatie En toen werd ik wakker (dromen van Gent)

Gedichtendag maakt toch elk jaar weer een en ander los bij onze lezers. Naar aanleiding van het gedicht dat we vorige week donderdag publiceerden, kregen we er nog een aantal binnen. We vonden niet meteen een goede reden om ze niét te publiceren, dus bij dezen.

er is water, er is adem, er is leven
en de droom

helder, klaar
zuiverder dan ooit verhoopt
jaag ik hem na
ik, de mens
mijn lijf, mijn ziel
overspoeld

stroom
van gedachten en hersenspinsels
wie ben ik, waar woon ik
de aarde knispert onder mijn voetstap
ik schuifel, tastend
en zoek
al jarenlang

de god die pijn en angst verjaagt
-die mirakelman die over oceanen loopt-
die zalvend troost brengt
waar schuilt hij

in je buurt of huis
of ergens schuw en schichtig
onbereikbaar, in een dorre woestijn
mensenvreemd

in jou,
in mij

In 1896 publiceerde Maeterlinck zijn bundel “Douze Chansons”, twaalf gedichten die naar eigen zeggen geïnspireerd waren door Vlaamse kinder- en volksliederen. Hij integreert er inderdaad een aantal karakteristieken van het volkslied in. Voor de rest – en vooral – zijn de twaalf gedichten pure symbolistische poëzie met ondertonen van mysterie, angst en somberheid.

Het Spectra Ensemble gaf aan twaalf componisten uit binnen- en buitenland de opdracht elk één van de Douze Chansons op muziek zetten. De componisten zijn: George Van Dam (B), Bert Van Herck (B), Daan Janssens (B), Daniel D’ Adamo (F), Anthony Fiumara (Nl), Frederik Neyrinck (B), Annelies Van Parys (B), Ji Sun Yang (Korea), Willem Boogman (Nl), Juan Manuel Artero (E), Janco Verduin (Nl), Jean-Luc Fafchamps (B). Dit prestigieuze internationale project wordt door Spectra o.l.v. Filip Rathé uitgevoerd op vrijdag 3 februari in de Pacificatiezaal van het Gentse Stadhuis. Sara De Bosschere brengt de gedichten in Nederlandse vertaling.

Het concert is tevens het openingsevenement van het Maeterlinck-colloquium dat op 4 februari 2012 in de Koninklijke Academie voor Taal- en Letterkunde plaatsvindt.

Dit colloquium omvat twee delen:

1. een internationale studiedag waarin zes sprekers een of meer werken van de auteur zullen belichten in het kader van het thema ‘natuur’. Naast vier Belgische specialisten (C. Angelet, C. Berg, N. Verschoore, M. Quaghebeur) komen ook twee buitenlandse academici aan het woord: R. Grutman (Ottawa, Canada) en J. Kaempfer (Lausanne, Zwitserland). Het colloquium verloopt dan ook in twee talen: Nederlands en Frans. Tussen de lezingen draagt Stefaan van den Bremt (KANTL) voor uit zijn vertaling van Maeterlincks Serres chaudes.

2. een avondprogramma waarin de twee organisatoren Anne Marie Musschoot (UGent en KANTL) en Pierre Schoentjes (UGent) in dialoog gaan met twee schrijvers: de bekende Franse auteur Philippe Claudel en de succesrijke Vlaamse schrijver Erwin Mortier. Deze confrontatie is bedoeld als verdieping van de inzichten van het dagprogramma en moet vooral ook laten zien hoe het symbolistische gedachtegoed van Maeterlinck nog steeds een grote aantrekkingskracht uitoefent op schrijvers van vandaag.

Het gezamenlijke optreden van academici en schrijvers is in overeenstemming met de samenstelling van de Gentse Academie, die bestaat uit tien schrijvers, tien taalkundigen en tien literatuurhistorici of literatuurwetenschappers.

Meer informatie en het precieze programma kan u vinden op de website van het KANTL.

Concert: Douze Chansons door het Spectra Ensemble
op vrijdag 3 februari om 20.00u in de Pacificatiezaal, Stadhuis Gent, Botermarkt 1, 9000 Gent
Toegang is gratis, reserveren noodzakelijk op info@spectraensemble.com – 09 225 68 34

Colloquium op zaterdag 4 februari in het Academiegebouw, Koningstraat 18, 9000 Gent
Aanvangsuur studiedag: 9.30u.
Aanvangsuur avondprogramma: 20 u.
Inschrijven is gratis. Aanmelden is wel noodzakelijk via secretariaat@kantl.be of tel. +32 (0)9 265.93.40

Op een dag neemt een dichter, een beroemde dichter naar het schijnt, zijn intrek in een huis op een berg, aan de rand van een vissersdorp. ‘In de staart van den duivel’. Zo heet dat onbegaanbaar stuk wegel waar hij woont met zijn beeldschone jonge vrouw. En wil het toeval nu toch wel dat die dichter elke dag vrachten post ontvangt. En wil het lot nu toch wel dat de postmeester niet meer uit de voeten kan.
Mario, 17, heeft een hekel aan het vissersbestaan en wordt assistent van de postmeester. Hij is een dromer en smoorverliefd op de enige dochter van het enige café, waarvan zijn vriend Franco beweert dat hij haar kan krijgen, als hij dat zou willen. Mario is bedeesd, maar geraakt stap voor stap in de ban van de dichter op zijn berg. Van hem leert hij de woorden die hij zal gebruiken om het hart van zijn geliefde Beatrice te veroveren. Zo ontstaat een bijzondere vriendschap tussen de oude dichter en de jonge postbode. Het zijn echter de nieuwe woorden die Mario op een dag fataal zullen worden omdat hij ze niet alleen voor de liefde gebruikt…

Tekst en regie : Wim De Wulf
Spel: Els Trio, Jonas Van Thielen en Kurt Defrancq
Muziek : Ivan Smeulders (Bart Peeters, Kapitein Winokio…)
Poppen en kostuums : Chris Snik
Lichtontwerp : Rupert Defossez
Scenografie : Ultima Thule

Wil u dit stuk met eigen ogen bekijken, dan geven wij u groot gelijk. Wil u echter dat ook nog eens gratis en voor niks doen, dan geven wij u -misschien- wel vrijkaarten voor de voorstelling van zaterdag 11 februari. Stuur een mail naar wedstrijd@gentblogt.be met als titel “Ultima Thule”, het antwoord op de vraag: “Wie schreef het boek waarop “Het eindeloos geduld van 3 dagen” gebaseerd is?” en uiteraard uw naam, en dit vóór 5 februari. Indien u een van de vijf duotickets gewonnen heeft, laten wij u dat op 6 februari weten per mail.

Premièrereeks in ARCA (Sint-Widostraat 4, 9000 Gent)
op 9, 10 en 11 februari telkens om 20u30.
Meer info: www.ultima-thule.be

Toen we enige tijd geleden de uitnodiging in de bus kregen om naar de openingspersconferentie te gaan van het lichtfestival, gaf ik mij direct op als kandidaat om daar naartoe te gaan en te gaan luisteren naar onze burgervader en zijn schepenen.

We werden verwacht in het Oostenrijks salon van het stadhuis om ons kort toe te spreken. Zoals beloofd, geen lange speeches maar wel een korte uitleg.

Over de 29 installaties die dit jaar te zien zijn, waarvan 20 van gerenommeerde kunstenaars, maar ook 9 van onze eigen Gentse studenten, die de komende drie dagen nog een platform krijgen op dit festival. Over het thema ‘Geluk’; niet toevallig, want we zitten ook in het Maeterlinck jaar. Over Gent-lichtstad, met een herinnering aan het feit dat Gent zeer gekend is om zijn belichting van de stad, maar ook dat Gent zeer bewust omgaat met belichting en lichtvervuiling. Dat het lichtfestival zelfs nauwelijks een toename van het energieverbruik veroorzaakt, omdat er andere maatregelen genomen worden, zoals het doven van andere verlichtingsbronnen (straatverlichting, reclame …). Op die manier worden trouwens twee vliegen in één klap geslagen: het energieverbruik wordt verminderd én de kunstwerken komen beter uit. Over de grote massa bezoekers vorig jaar (een 200.000-tal, daar waar de stad gerekend had op 30.000 mensen) en welk een overrompeling het wel was. Over het feit dat de stad dat gegeven in rekening heeft genomen dit jaar en de dingen dus beter heeft kunnen voorbereiden en organiseren. Over de samenwerking met de Universiteit Gent om dit jaar te proberen exactere cijfers van de bezoekers te bekomen. Er werden immers op 30 plaatsen in het centrum soorten meters gezet die het aantal bezoekers zullen tellen (via bluetooth en uw GSM of zo. Ik begreep het niet zo goed maar ze zullen wel weten wat ze doen). Over nog veel meer dat te lezen valt op de website van de stad Gent.

Een korte persconferentie werd beloofd en dat kregen we ook: amper een half uur later konden we ons naar buiten begeven, waar het festival officieel zou geopend worden. Burgemeester Termont, feestschepen Decaluwe en mobiliteitsschepen De Regge leidden de weg en mochten plaatsnemen op het podium net buiten het stadhuis. Daar stonden drie hometrainers te wachten die zouden gebruikt worden om het festival (letterlijk) in gang te trappen. De drie notabelen zetten hun beste beentje voor en hadden zelfs nog energie over om tijdens het trappen nog een aantal vragen te beantwoorden. Een leuke aftrap van het evenement en eentje die nog lukte ook.

En toen was het tijd om naar het festival zelf te gaan. In tegenstelling tot de gietende regen, waar ik in de namiddag nog mocht doorrijden, bleef het nu gelukkig kurkdroog. De temperatuur lag beduidend hoger dan vorig jaar, en hoewel het nog steeds koud was, was het alleszins draaglijker.

Er was al een grote hoop volk aanwezig, maar ik had de indruk dat de hoeveelheid wel meeviel. Lag het aan het feit dat het de eerste dag was én donderdagavond en ik een vergelijking maak met de zaterdag vorig jaar? Of is het de stad effectief gelukt om beter rekening te houden met de verwachte massa zodat de dingen vlotter leken te lopen? Laat maar iets weten in de comments de komende dagen van wat jullie indrukken zijn.

Ik ga jullie niet vervelen door alle kunstenaars op te noemen (die kan je vinden op de website van het lichtfestival zelf), maar laat het duidelijk wezen: de kunstenaars hebben opnieuw hun beste beentje voorgezet en het is weer meer dan de moeite waard. Enkele van mijn favorieten wil ik jullie wel meegeven:

• de fantastische installatie Luminarie De Cagna van De Cagna in de Belfortstraat. Wij hebben de installatie bijna stuk voor stuk zien opbouwen de laatste dagen en het zag er al zeer indrukwekkend uit. Zodra de lichten aan waren, was het nog veel indrukwekkender. Het is zo over-the-top dat het gewoon fabuleus is;

• de Human Tiles van Ocubo Criativo op Bij Sint-Jacobs samen met Perspective Lyrique van 1024 Architecture op het Bisdomplein: twee installaties die projecties doen op gebouwen en die vooral zeer leuk zijn omdat je als toeschouwer invloed kan uitoefenen op de projecties;

• La Cabine Téléphonique Aquarium van Benedetto Bufalino en Benoit Deseille op de Kalandeberg, gewoon omdat het zo maf is. Zeg nu zelf: een aquarium gemaakt van een telefooncabine met alle elementen van die telefooncabine nog aanwezig;

• Interstices in a synaptic space van Afterlight op de Vrijdagmarkt; een heel mooi staaltje van gezichtsbedrog en tegelijkertijd gewoon heel mooi.

• de prachtige blauwe vogels van Maeterlinck, Les oiseaux de Mr. Maeterlinck van Pitaya op de Predikherenlei, alleen al om de kleur

Er waren ook een paar probleempjes, deze eerste avond. Zo werd ons op de persconferentie reeds meegedeeld dat The Outlines of Completion op de Sint-Michielskerk het niet deed: doordat er regenwater was binnengedrongen, werkte de installatie niet meer; technisch mankement dus, maar er wordt nog aan gewerkt.

Tijdens de rondgang bleek ook Het vuur-toreken op de Vrijdagmarkt geen teken van leven te geven, en toen we aan de Aula kwamen om naar Mr. Beam te kijken, had zich daar ondertussen al zo een lange wachtrij gevormd omdat de installatie al een tijdje niet meer werkte. Ook Laufmasche in de Tuin van de Braunschool bleek te lijden te hebben onder het weer van de namiddag, want de bliksemschichten konden niet gevormd worden.

Maar kijk, er zijn nog drie dagen te gaan, dus heb ik nog drie avonden de kans om te gaan kijken (het voordeel van in het centrum te wonen) en wie weet zijn tegen de tweede avond alle probleempjes opgelost.

De stad heeft weer alle registers opengetrokken, en volgens mij zijn ze goed geslaagd in hun opzet. Er zijn nog een paar nieuwigheden trouwens waarvan onze burgervader wenste dat wij ze aan u bekend zouden maken:

• zo is er de Lichtfestival app. voor Apple en Android, waardoor je in één oogopslag het complete programma kan vinden, samen met een plattegrond om de weg niet te verliezen en alle info over elk lichtkunstwerk;
• er is tentoonstelling in de Sint-Pietersabdij, waarbij zij samen met Libris Literatuurprijswinnaar Bernard De Wulf en de acteurs van NTGent de uitdaging aanging om Maeterlincks L’Oiseau Bleu op een originele manier tot leven brengen. Net als op het Lichtfestival staat Het Licht centraal in de sprookjesdroom van de twee kinderen Tyltyl en Mytyl die op zoek gaan naar de Blauwe Vogel. Zij leidt hen van het ene avontuur naar het andere en dompelt de bezoeker onder in de blauwe feeërie van L’Oiseau Bleu. Tijdens de dagen van het Lichtfestival kan je L’Oiseau bleu gratis bezoeken in de Sint-Pietersabdij die uitzonderlijk open zal zijn van 18u tot middernacht (meer info: +32 (0)9 243 97 30 of sintpietersabdij@gent.be of op de website);
• dit jaar kan je een gids boeken om je door het festival te leiden met de nodige professionele uitleg. De vier gidsenbonden (Gandante, de Gentse Gidsen, Ghent-Authentic en Vizit) staan klaar om u bij te staan met raad en praat;
• je kan het lichtfestival ook vanuit de hoogte bekijken: het Belfort zal de deur van zijn trappen openzetten tijdens het festival, telkens tot middernacht. Een beetje conditie en gewoon zorgen dat je voor middernacht weer buiten staat en je kan het lichtfestival op een fantastische manier ontdekken hoog boven Gent;
• en ook de bootjes in Gent zullen tijdens het festival beschikbaar zijn om je rond te varen en zo het festival op een originele manier te bezichtigen.

Tot slot: de praktische details.
Wanneer
nog tot zondag 29 januari 2012, telkens van 18u tot middernacht (24u).

Waar
Het lichtfestival vindt plaats in het historische centrum van Gent. Het parcours loopt langs vele historische plekken en monumenten. Op het traject is er tijd voor een hapje en een drankje. Een kaart kan u bekomen in de meetingpoint, zijnde de Sint-Niklaaskerk en in tal van horecazaken

Prijs
Het parcours is gratis te bezoeken

Geleide bezoeken kan u reserveren bij:
Gandante vzw Waterlelielaan 1, 9032 Gent-Wondelgem
T. +32 9 375 31 61 & +32 479 51 52 42 – F. +32 9 226 14 38
info@gandante.be – www.gandante.be
Gentse Gidsen Godshuizenlaan 2b, 9000 Gent
T. +32 9 233 07 72
info@gentsegidsen.be – www.gentsegidsen.be
Ghent-Authentic Keizer Karelstraat 97/201, 9000 Gent
T. +32 498 10 99 61
info@ghent-authentic.com – www.ghent-authentic.com
Vizit Corduwaniersstraat 4a, 9000 Gent
T. + 32 9 233 76 89 F. + 32 9 225 23 19
info@vizit.be – www.vizit.be

Ervaar het lichtfestival van op het water
Een rondvaart kan u reserveren bij:
Gent Watertoerist
09 269 08 69
info@gent-watertoerist.be

Voor deze derde editie van deze Nederlandse poëziewedstrijd mochten voor het eerst ook de Vlamingen inzenden. Oost-Vlaming Hilde van Cauteren uit Hamme ontving de derde prijs van € 1.000 ontvangen voor haar gedicht ‘Carne Vale’. Met 314 Vlaamse dichters op een totaal van 2.227 inzenders en 10.131 gedichten eindigden 15 Vlaamse gedichten in de Top 100. Dat belooft voor volgende edities.

En laat nu maar de dichter aan het woord.

wij waren geen jongens

wij hadden vaders, wij waren zonen. het volstond niet
dat wij driemaal daags spek en spinazie vraten.
de hemdsmouwen moesten omhoog,

wij moesten tonen hoe hard wij de spieren in onze bovenarmen
op konden spannen. wij zweetten als zwijnen, groeven bloederige kloven
in onze handen, wroetten in het stof waarin onze voorvaderen
al jaren liggen te liggen

en kregen het vuil amper onder onze vingernagels vandaan.
wij moesten voelen met wat wij tussen de benen geboren waren, jongens,

maar hadden niet eens een eigen kamer
waar wij voorovergebogen, met opgetrokken knieën
en met de neus in andere werelden zaten.

wij ondervonden aan den lijve dat doordringende boerenstank
je harder in het gezicht kan slaan dan wat vuistdikke boeken.

David Troch

“ … Het winnende gedicht van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd trekt de lezer in al zijn beelden, zijn taal en de opgeroepen sfeer diep de zompige Hollandse klei in. Het lijkt doordesemd van een streng-calvinistisch determinisme en van boerse aardsheid. Knielen op een bed violen. Des te verrassender is het voor de jury, nu blijkt dat met dit gedicht een Vlaming wordt bekroond.”, aldus juryvoorzitter Ramsey Nasr.

De jury was aangegrepen door het gedicht, ik ook. Ik herkende er mijn 88-jarige schoonvader in. Uit een Oost-Vlaams boerengeslacht van vader op zoon, wroeten en zweten. Om zich later toch op te werken uit de Vlaamse klei. Ik heb hem het gedicht voorgelezen, want hij is bijna blind. Schoonpapa gaf de jury volmondig gelijk. “Die dichter moet dat echt kennen, hij moet dat opgesnoven hebben. Anders schrijft ge zo niet, anders kunt ge dat zo niet verwoorden.” En of hij de tekst in supergrote letters kon hebben. Ik durf wedden dat hij het vanbuiten zal leren. Een dankbaar eerbetoon aan David Troch, ambassadeur van de poëzie van de stad Gent, vanwege mijn schoonvader. En die heeft altijd gelijk!

Meer informatie:
De Nationale Gedichtenwedstrijd
Turing Foundation (mét juryverslag)
webstek van David Troch

De 100 beste gedichten zijn door Uitgeverij Augustus gebundeld in ‘De Toverhazelaar’ (ISBN 978 90 457 0538 5). De 3 winnende gedichten zijn tevens gepubliceerd in het januari/februari nummer van het prestigieuze literaire tijdschrift De Gids.