Gentblogt: Wat houdt de functie studentenpreventiecoach precies in?
Chantal Smits:Studenten hebben een eigen manier van leven, een eigen bioritme. Deze manier van leven komt vaak niet overeen met die van de permanente bewoners en omgekeerd. Als studentenpreventiecoach volg ik de buurtgebonden overlastmeldingen op. Ik bemiddel tussen de Gentse inwoners en studenten en sta in voor de structurele aanpak van deze meldingen. Daarnaast sta ik in voor het uitwerken en/of ondersteunen van bewustmakingscampagnes voor studenten zoals: bye bye nachtlawaai, kot op slot, de CO-tentoonstelling, de Valentijnsactie, het gezond vieruurtje… Dit in nauwe samenwerking met studentenambtenaar Gert Vandyck, de Dienst Lokale Preventie en Veiligheid en andere diensten. Tot slot ondersteun ik de studentenambtenaar en de collega’s van andere diensten in de uitvoering van taken die studenten als doelgroep hebben.

Gentblogt: Hoe lang is er eigenlijk al een studentenpreventiecoach in Gent?
Chantal Smits: Sinds november 2008. Ikzelf ben gestart op 16 juni 2009.

Gentblogt: Ziet u een evolutie in de relatie tussen Gentenaars en studenten?
Chantal Smits: Deze relatie is erg afhankelijk van de locatie waar men woont. Als je als vaste inwoner in een straat woont waar de afgelopen jaren meer studenten zijn komen wonen, betekent dit een aanpassing voor de vaste bewoners.. Dit kan voor spanningen zorgen, afhankelijk van hoe de communicatie tussen de studenten en vaste inwoners in die straat verloopt. Als vaste inwoners en studenten een goed contact met elkaar hebben kan men ook met elkaar in dialoog gaan en tot een oplossing komen. Wanneer er geen contact is of wanneer het contact niet goed verloopt, zorgt dat uiteraard voor spanningen en soms voor samenlevingsproblemen.

Verder hebben de doorgangstraten gelegen op de route van de uitgangsbuurt richting kot of station het zwaarder te verduren dan straten die niet op deze route liggen. Dit soort overlast is moeilijker te verhelpen. De veroorzakers zijn dikwijls dronken en hun identiteit is vaak niet te achterhalen. Gelukkig is er naast de reguliere werking van de politie, met controles en acties, een overlast-team opgestart. Dit overlastteam werkt heel concreet op dit soort overlast en doet op regelmatige tijdstippen acties in de probleembuurten om mensen op heterdaad te betrappen op wildplassen, nachtlawaai, vandalisme… De boetes die worden uitgedeeld zijn niet mals.

Gentblogt: Wie kan eigenlijk bij u terecht? Kan ik komen klagen als de studenten naast me een kotfuif organiseren? Kunnen zij bij u terecht als ik aan het verbouwen ben tijdens de blok?
Chantal Smits: Ja, ik ben het aanspreekpunt zowel voor de Gentenaars als voor de studenten bij ‘samenlevingsoverlast’. De meeste bemiddelingsgesprekken zijn wel het resultaat van een melding van een Gentenaar.
Maar ook studenten kunnen samenlevingsproblemen ervaren, soms zelfs van medestudenten en soms inderdaad van Gentenaars. Ook zij kunnen bij mij terecht.

Gentblogt: Wat zijn de meest voorkomende klachten en hoe worden deze behandeld?
Chantal Smits: Meest voorkomende klacht is nachtlawaai. Meldingen van hinderlijk gestalde fietsen en foutief aangeboden afval krijg ik ook wel, maar meestal vinden de Gentenaars wel hun weg naar desbetreffende diensten die rond die specifieke zaken werken (in dit geval IVAGO en de dienst mobiliteit van de Stad Gent).

Je kan ’s nacht natuurlijk altijd naar de 101 bellen, maar de meeste Gentenaars geven er de voorkeur aan om niet direct de politie in te schakelen. Heel wat bewoners gaan zelf de dialoog aan met de studenten en dikwijls is dit al voldoende. Als ik een goede raad mag geven aan alle Gentenaars: wacht er niet mee! Komen er studenten naast je wonen of in je straat, ga aanbellen bij de eerste vormen van overlast die je ervaart en wacht af. De meeste studenten zijn zich er niet van bewust dat ze overlast veroorzaken voor de buren. Denk bijvoorbeeld aan het hard dicht doen van een deur of het napraten op straat. Dit zijn momentopnames. Als je hen daarover aanspreekt vallen ze dikwijls uit de lucht.

Voor klachten (nachtlawaai, foutief aangeboden afval en hinderlijk gestalde fietsen) gelinkt aan een kotadres, werk ik met een draaiboek. Concreet houdt dit in dat bij een eerste melding de overlastveroorzakers een brief ontvangen ondertekend door de burgemeester, schepen van onderwijs en opvoeding en stadssecretaris, betreffende het vastgestelde gedrag. In de brief worden de mogelijke sancties opgenomen, alsook worden er alternatieven geformuleerd die geen (of minder) overlast veroorzaken. De gemeenschapswacht geeft de brief persoonlijk af met een woordje uitleg en vraagt om het gedrag bij te sturen (samen voor een aangename stad).

Bij herhaaldelijke overlast bekijk ik samen met de vaste inwoners en de studenten wat er aan de klachten gedaan kan worden. Een bemiddelingsgesprek is in die gevallen vaak zinvol.

Gentblogt: Zijn er piekmomenten? Ik kan me inbeelden dat het druk is bij de start van het academiejaar, maar nu in de blok lijkt het me eerder een kalme periode te zijn, of vergis ik me?
Chantal Smits: Neen hoor, u vergist zich niet. Bij de start van het academiejaar als de 70.000 studenten terug naar Gent afzakken, is het alle hens aan dek! Er moet nog niet echt gestudeerd worden, de examens zijn nog heel ver weg, nieuwe studenten ontdekken Gent, hogerejaars ontdekken nog meer Gent … Vanaf half september tot eind november komen de meeste overlastmeldingen binnen. Het is voor de Gentenaars dan natuurlijk ook weer wennen. Na de rustige zomermaanden komen al die studenten terug naar Gent.

Tijdens de blok- en examenperiodes is het rustiger en hebben we tijd om acties te plannen, bij te sturen en te evalueren, zodat we er weer klaar voor zijn na de examens.

Het weer speelt ook een grote rol, vorig jaar hadden we in maart al mooi weer waardoor meer mensen in hun tuin of op hun dakterras zitten. Als je een paar vrienden uitnodigt en tot laat zit te kletsen, kan dit behoorlijk storend zijn voor de aangrenzende buren.

Contact studentenpreventiecoach:
Chantal Smits
E-mail: chantal.smits@gent.be
AC Portus 9de
Keizer Karelstraat 1
9000 Gent
Tel.: 09 266 82 18
Fax: 09 266 82 19
Website: www.studentingent.be

Om het jaar goed in te zetten, heeft de HoGent op 19 januari zeven nieuwe ereambassadeurs voorgesteld. Bij deze editie zijn er alweer boeiende figuren uit de bus gekomen. Ereambassadeurs zijn opvallende oud-studenten die worden uitgekozen om de HoGent te vertegenwoordigen en hun vroegere opleiding uit te dragen.

In 2010 heeft de HoGent het principe van de ereambassadeurs voor het eerst in het leven geroepen. Toen werd Lady Linn tijdens het Gent Jazz Festival uitgeroepen tot allereerste ereambassadrice van de Hogeschool Gent.

“Steeds weer staan we ervan versteld hoeveel opmerkelijke oud-studenten de HoGent wel heeft”, zegt Johan Persyn, diensthoofd Communicatie en Cultuur. “Zo is het idee van de ereambassadeurs eigenlijk ontstaan. Op die manier kunnen we de band tussen onze oud-studenten en hun vroegere school wat nauwer aanhalen en enkele van de opmerkelijkste figuren eens extra in de bloemetjes zetten.”

De ereambassadeurs leggen daarbij zelf een nuttige link naar hun opleiding aan de HoGent en engageren zich om die opleiding en hun ereambassadeurschap ook naar de buitenwereld uit te dragen. Verscheidene ereambassadeurs zijn intussen al actief ingeschakeld. Op die manier wordt ook de link gelegd naar de studenten van nu.

De uitverkorenen van dit jaar zijn v.l.n.r.:
* Kathelijne De Clercq en Bart De Beck (bioboeren)
* Bart De Waele (CEO Netlash-bSeen)
* Françoise Chombar (CEO Melexis)
* Marc Strubbe (zaakvoerder brouwerij Strubbe)
* Özgür Balci (advocaat)
* François Bloch (verpleegkundige)
* Gilles-Maurice De Schryver (professor UGent)

(bron: persbericht)

Maar nu ligt het gebouw er verlaten bij. Aan de staat van het gebouw is het bijna niet te geloven dat het pas in juli 2011 de deuren sloot. Het wordt door Lancelot verhuurd om het te beschermen tegen krakers maar er zijn wilde plannen. De Universiteit Gent geeft het voor 99 jaar in erfpacht aan Comm.VA Wereldhave Belgium. De sloop- en bouwvergunningsaanvraag werd op 10 november ingediend bij de stad Gent. Het Octopusgebouw wordt “Forum Overpoort”, een combinatie van studentenhuisvesting en een commerciële ruimte.

Het Octopusgebouw werd in 1971 geopend en was een eet- en ontmoetingsplaats voor vele generaties studenten. Het gebouw is verouderd, voldoet niet meer aan de huidige behoeften en regelgeving en vertoont verschillende bouwkundige gebreken. De studenten kunnen ondertussen al sinds september ’11 terecht in een nieuw studentenrestaurant aan de Kantienberg (Stalhof 45).

Het volume en de constructie van het voormalige studentenrestaurant blijven behouden voor het commerciële gedeelte van het Forum. Het gaat om 3.700 m² verhuurbare handelsoppervlakte. Men mikt op de inplanting van winkels, diensten en horecafuncties specifiek gericht op de universiteits- en hogeschoolstudenten, maar gezien het beperkte succes shoppingcentra in Gent zorgen dergelijke plannen voor de nodige twijfel bij ondergetekende. De verschillende winkels, bevinden zich op 4 niveaus, geheel volgens de bestaande structuur van het gerenoveerde gebouw. Ze zijn gelegen rond een centraal atrium.

Waar ik niet aan twijfel is de nood aan bijkomende studentenkoten. Het Forum moet op termijn 119 studenten een kot geven. Achter en op het bestaande volume wordt het project uitgebreid met een nieuwbouw. Er komen diverse typen, met name het type ‘klassieke studentenkamer’, het type ‘kamer plus’ (individueel toilet) , het type ‘comfortkamer’ (individueel toilet en douche) en een kamertype aangepast voor mindervaliden met individueel toilet en douche. Verder zijn er ook gemeenschappelijke voorzieningen: leefkeukens, sanitair en terrassen, een ondergrondse private fietsenstalling voor 164 fietsen en een afvallokaal.

De huidige fietsenstalling op de hoek van de Overpoortstraat en de Stalhof zal worden uitgegraven waardoor er een verlaagde koer wordt gecreëerd dat werkt als plein. Voor bezoekers van de winkels en de studentenkamers zijn ca. 120 afzonderlijke fietsenstallingen voorzien.

Indien alles volgens planning verloopt, kunnen de werken worden aangevat in maart 2012 en beëindigd in augustus 2013.

Dan naar de overkant van de straat. Ik volg de beats die al vanop straat hoorbaar zijn. “VOKAL” zorgt er voor een ferme dreun! Even dacht ik dat het hiervoor was dat we de oordoppen nodig hadden, maar ik heb ze mooi in het doosje laten zitten. Binnen was het geluid helemaal niet zo luid als men buiten zou denken. Toffe dansbeats en ik zie vele hoofden mee knikken op het ritme. Ik wil ook hier zeker blijven hangen maar ik heb nog 5 koten te gaan, dus verlaat ik stilletjes de zaak … met enige spijt.

In de Kanunnikstraat ontmoet ik Britt Raes. Britt heeft de leefkamer van deze studentenwoning versierd met eigen tekeningen, doorgaans met haar vriend als model. “Hij is verzot op computerspelletjes”, bekent ze, “handig, want dan zit hij altijd stil en kan ik ‘m gemakkelijk tekenen”.

Het valt me dan op dat de bezoekers heel erg toepasselijk worden uitgenodigd mee te computeren terwijl Britt ook van hen een schets maakt. Leuk idee. De vriend van Britt is ineens ook haar inspiratiebron voor haar animatiefilm I Like bird. Ik krijg een mooie prentkaart mee als aandenken aan mijn bezoekje. Ik beloofde zeker een kijkje te nemen op haar site www.birdbee.be. Misschien moet u dat straks ook maar even doen…

Het kot aan de Sint-Kwintensberg staat verkeerd op het routeplan van het programma. Gelukkig ken ik mijn weg in Gent. Inge van der Ven zit op een vensterbank aan de straat. “Neem maar een kijkje op de 1e verdieping” en ik stap alleen de trap op naar het kamertje. Inge heeft de kamer sober maar stijlvol ingericht met eigen werk. Ze maakt van alles met theezakjes, panty’s en schoonmaakdoekjes.

“En houdt u dan zo uw versleten panty’s bij”, vraag ik. “Neen, hoor. Ik koop panty’s, knip ze in stukken voor de kunst. Weet u, die vleeskleurige panty’s zijn ook niet zo mijn ding.”, krijg ik als antwoord. Waarop een hele discussie over RVT’s en melkpoeder ontstaat, maar dat onzinnig gesprek bespaar ik u bij dezen.

Inmiddels tikt de klok en het volgende kot is het laatste dat ik zal bezoeken. In de Pollepelstraat word ik verwelkomd door de kotstudente zelf en volg haar door een kleine deur en een smalle trap naar een riant groot kot met enorme moulures aan de wanden. In één van de kamers vind ik Dries De Poorter terug. Dries en ik kennen mekaar nog van Kotroute 2010 waarmee hij meteen mijn volle aandacht krijgt. Dries had me bij de vorige editie namelijk aangenaam verrast met een zeer origineel en interactief werk dat smaakte naar meer. Ook deze keer zoekt Dries de interactie op met een, wat ik durf te noemen, grafisch doorvertelboek. U kan er na het bekijken van de tekening van uw voorganger dezelfde tekening in overnemen zonder te spieken naar het origineel. Zo leeft de tekening telkens weer en krijgt ze steeds weer een andere wending. Dries wil er op termijn een volledige ketting mee vormen om navenant het start- en eindpunt naast mekaar te leggen.

Om 19 u. opent de tour in het SMAK. Ik heb er een aangename babbel met de Gentse afdeling van AmuseeVous en maak er voor het eerst kennis met het volledige programma. Op sommige locaties wordt ook muziek voorzien en die kan, volgens de organisatie, soms wel wat luid staan. Daarom geven ze alvast gratis oordopjes mee. “Het zal u niet beletten om de muziek te horen maar wel uw oren beschermen”. Een organisatie die inzit met zijn bezoekers, die krijgt van mij een plus. Na de speech opent Seppe van den Berghe de avond met zijn graphic novel Gerhardt Gott, dagboek der leegte. Toch hou ik het na een paar minuten voor bekeken. De veel te luide klanken spreken me niet aan en ik heb nog een hele tocht te gaan.

Ik begin in het zuiden: de Zwijnaardsesteenweg en de Lucas de Heerestraat staan bovenaan op mijn lijstje. Als eerste maak ik kennis met de geestige cartoons van Maarten van Praet. De frivole figuurtjes brengen me in gedachten terug naar mijn studententijd.

Maarten raakt dus de roos. Lachen is bij hem de boodschap. Zijn humor met een twist spreekt me helemaal aan. Om het geheel nog aantrekkelijker te maken, hou ik een babbel met Lilith Rouffa die het kotgebeuren extra opfleurt met eigen geschreven muziek en covers. Een cd heeft ze helaas nog niet, maar ik voel een ongetemde ambitie. We horen nog van Lilith.

Op kot 2 ontmoeten we de werken van Leen Vanharen. Ingetogen beelden in een kille, koele, weinig gezellige gang. Leen is er niet, dus doen we het maar met enkel de beelden. Na een indruk en een povere voorstelling besluit ik verder te gaan naar kot 3. Dat brengt me naar de Jan Frans Willemsstraat. De blauwe lamp maakt het kot herkenbaar. Ook deze zat vorig jaar in de reeks. Spijtig genoeg is de deur gesloten en kan ik niet binnen. Een kotgenoot weet niets van het event en zegt me dat ik vermoedelijk op het verkeerde adres ben. Op naar kot 4.

Koten 4 en 5 zijn écht wat ik verwacht van zo’n kunstkotroute: een toffe studentikoze ambiance, op wandelafstand van mekaar en kwalitatieve voorstellingen waarvoor je zelfs zou betalen om het te kunnen zien. Penelope Deltour sleept me mee in een boeiend verhaal rond een walvis. Een mooi storyboard, prachtige tekeningen, fictie en realiteit gemengd.

Penelope is een perfectioniste. Haar werk is volmaakt, mooi voorgesteld en evenwichtig. Maar naast de traditionele voorstelling zorgt ze voor een extraatje: Penelope tekent life in het kot…op de muur! Wie wil, mag meetekenen. Ook in dit kot een bandje (Red Live Street Band) dat zijn eerste nummertje in gang zet omwille van mijn bezoek. Rond 20 u. is de zangeres nog niet aangekomen. Een gemiste kans.

…wordt vervolgd…

De afstudeerprojecten van de achttien-, negentien- of twintigjarige leerlingen van het Secundair Kunstinstituut verrassen door hun voeling met het hedendaagse kunst- en theaterlandschap. Dit komt door de spirit van het SKI. Deze Gentse kunstschool heeft een lange traditie in creativiteit, open geest en reflectie op de actualiteit.
De eindwerken, in het onderwijsjargon geïntegreerde proeven (of GIP) genoemd, vertrekken vanuit een werk of voorstelling, het oeuvre van een kunstenaar of een vraagstelling rond kunst. Daarover schrijft de leerling een scriptie en vertaalt de vormanalyse in beeldend werk of een performance met dans, zang, tekst, video.

Nemen deel aan de tentoonstelling (met tussen haakjes hun inspiratiebron): Bongaerts Balder (Gus Van Sant), Gahide Jules (Templeton en subculturen), Packo Detlef (Boltanski), Meys Freya (Portretfotografie), Nobels Jonas (Johan Tahon), Cocquyt Jantien (Nice to meet me), Marcoen Geoffrey (Lichtgraffiti), Martens Sarah (Bewijs van menselijke activiteit uit het verleden), Martin Evert (Hidden (Packaging Design)), Muse Tess (This is not an anchorage), Servaege Aurelie (Quay Brothers), Snoeck Thomas (Typisch Vlaams), Withouck Sophie (Gekkenhuis, slik het door de dag), Caen Pablo-Pjeroo (Thierry De Cordier), De Waele Remco (Anthony Gormley), Obers Johannes (Butoh), Saow Silvanous (Berlinde De Bruyckere), Van Impe Emely (Shirin Neshat), Van Malderen July (Takashi Murakami), Blomme Bieke (Monkey Sandwich van Wim Vandekeybus), Frans Charlotte (This door is too small (for a bear) van Needcompagny), Green Pelagie-May (Prologue van Dylan Thomas), De Petter Jasper (DegrotemonD van Skagen), Certyn Nina (Aida door NTGent), Leirens Lobke (Hardboiled van Abattoir Fermé)

Praktisch:

Afstudeerprojecten van het Secundair Kunstinstituut – beeldende kunsten en podiumkunsten
Secundair Kunstinstituut, Ottogracht 4, 9000 Gent – www.kunstinstituut.be

Opening op vrijdag 24 juni om 20 u., met een inleidend woord door Philippe Van Cauteren (artistiek directeur SMAK) en Karlijn Sileghem (actrice)

Solo’s woordkunst-drama op vrijdag 24 juni om 20.30 u.

Catwalk op zaterdag 25 juni om 14.30 en om 16 u.

Tentoonstelling van 25 juni t.e.m. 10 juli van 9 tot 12 u. en van 13.30 tot 16.30 u.

Onderwijs een recht?
Maar vanwaar die verontwaardiging? Is het niet de normaalste zaak van de wereld dat je papieren moet hebben om les te kunnen volgen? Wel, neen dus. Onderwijs is een basisrecht voor iedereen. Je kan bijvoorbeeld niet via internationale verdragen het onderwijsrecht garanderen aan kinderen en tegelijk hun ouders verbieden om Nederlands te leren. Kennis van het Nederlands is de belangrijkste graadmeter van integratie, de nieuwe maatregel verbiedt dus mensen die zich willen integreren… om te integreren. Dat is niet alleen redelijk belachelijk maar ook in tegenspraak met het Vlaamse Integratiedecreet, dat voorziet in een beleid dat op menswaardige begeleiding en op oriëntatie gericht is. De focus ligt daarbij op gezondheidszorg en onderwijs, mensen een zinvol toekomstperspectief geven. De kortzichtige maatregel zoals voorzien in het nieuwe Onderwijsdecreet, zorgt voor de vorming van een onderklasse die volledig naast onze maatschappij leeft, waar misbruik en uitbuiting de norm zijn.

Onmogelijk
De consequenties zijn eigenlijk niet uitvoerbaar. De verblijfsstatus van vele cursisten verandert vaak en er is altijd een periode tussen inschrijving en het begin van de lessen. Dus in de praktijk zullen sommige cursisten niet worden ingeschreven, terwijl ze wel geldige documenten hebben op het moment dat de cursus effectief start. En omgekeerd: cursisten worden toegelaten tot de lessen maar krijgen tijdens de duur van de module te horen dat hun documenten niet (meer) geldig zijn…. wat dan? Moet de lesgever de cursist dan uit de klas zetten (leraren met meldingsplicht en politionele bevoegdheid? een Vlaamse kliklijn?)? En hoe zit het met jonge anderstalige nieuwkomers van 16, 17, 18 jaar. Zij stromen na de onthaalklas (OKAN) door naar het volwassenenonderwijs… hoezo? Stoppen met de lessen op hun achttiende verjaardag?
De bijkomende administratieve overlast is gigantisch: Huizen van het Nederlands en centra voor volwassenenonderwijs zullen bij elke instap van elke cursist voor elke (korte) lesmodule opnieuw moeten nagaan of iemand nog wettig in ons land verblijft of niet. Het is bovendien meer dan waarschijnlijk dat deze maatregel zal leiden tot het ontstaan van goedbedoelde vrijwilligersinitiatieven om de mensen die uit de boot vallen toch de kans te bieden om Nederlands te leren. Deze initiatieven zullen ongetwijfeld ook cursisten aantrekken die hier wel wettig verblijven. Hierdoor dreigt opnieuw een versnippering van het aanbod te ontstaan en komt de professionalisering van het NT2-onderwijs, waaraan jarenlang veel aandacht is besteed, opnieuw op de helling te staan.

Opmerkelijk
Tijdens de gemeenteraad van 23 mei ondervroeg Elke Decruynaere (Groen!) de Gentse schepen van Onderwijs Rudy Coddens (sp.a) naar de gevolgen voor Gent en de houding van het stadsbestuur. In Gent gaat het momenteel over 150 à 180 cursisten die uit de boot zouden vallen. Zowel burgemeester Termont als schepen Coddens gaven toen te kennen tégen het voorstel van hun sp.a-partijgenoot Pascal Smet te zijn. Wat hoopgevend leek, aangezien Termont deel uitmaakt van het nationale partijbestuur en liet uitschijnen het decreet te willen tegenhouden. Onderwijsschepen Coddens drukte het in zijn antwoord als volgt uit: ‘Ik hoop met u dat het niet zover komt.’

Ongrondwettelijk
Het advies van de Raad van State was vernietigend over het voorstel, het absolute recht op onderwijs staat duidelijk ingeschreven in de grondwet. Dat weet de minister ook wel – laat ons hopen – maar dat maakt het voorstel niet minder belachelijk. Het is bovendien redelijk naïef te denken dat de wachtlijsten voor taalles zullen weggewerkt worden door de gemotiveerde asielzoekers het recht op onderwijs te ontzeggen.

En vooral: wat Geert zegt en wat Charles zegt.

(Ivan Deboom is zelf NT2-lesgever in het Centrum voor Basiseducatie)

Update 15 juni, 21.55.u
Inmiddels is het voorstel van amendement verworpen en het bewuste artikel aangenomen in het parlement:

Een volledige schriftelijke neerslag van het plenaire debat lees je hier

Naast een groep sportievelingen die zich uitleven op het parcours van 320 m, draaien een aantal dj’s plaatjes in de hoop de DJ-contest te winnen. Een hele eer want de winnaar van de contest mag de aanwezigen laten shaken op de afterparty in open lucht op het Sint-Pietersplein. De 12-urenloop is niet alleen een feest voor ogen en oren, ook de smaakpapillen worden niet vergeten want rondom het parcours vindt u allerlei hapjes en uiteraard ook drankjes want niemand zou willen dat u uitgedroogd aan de zijlijn uw favoriete club of DJ staat toe te juichen.
Zin gekregen om een kijkje te nemen? Dan zijn dit nog een aantal weetjes. De 12-urenloop start om 10 u. en omstreeks 22 u. wordt het laatste rondje gelopen. Daarna gaat de afterparty van start tot een uur of 02:00 en dat allemaal in het hart van de studentenbuurt: Sint-Pietersplein.
Meer info op www.12urenloop.be

Als je op kot zit, kan je ruzie zoeken met je kotgenoten, maar da’s misschien niet zo bevorderlijk voor de sociale cohesie in de rest van het jaar. En de stress van je af drinken is al helemaal niet aan te raden. Je kan sporten, uiteraard, als je er de tijd voor hebt. Of je kan ‘den blok’ opzoeken, en eens lekker woest er op los timmeren.

Ik zie uw wenkbrauwen al de hoogte in gaan, en ik geef u gelijk. Een beetje meer uitleg is dus misschien niet helemaal overbodig.

De CM schuimt vanaf januari studentensteden af met een enorme houten blok. Deze spijker-er-op-los-actie is de lancering van Teleblok, de gratis en anonieme telefoon- en chatlijn van CM voor studenten die het even niet meer zien zitten.  Van 9 tot en met 16 januari zal Teleblok met ‘den blok’ langskomen in Antwerpen, Brussel, Gent (helaas passeerden ze hier reeds vorige week dinsdag), Hasselt en Leuven. Elke student kan met een hamer een nagel zo snel mogelijk in de enorme houten blok kloppen en zich zo afreageren op de blokperiode. Op www.facebook.com/denblok kunnen studenten ook virtueel nagels kloppen.

Teleblok is een anonieme en gratis telefoon- en chatlijn voor studenten die het even niet meer zien zitten. Ook bezorgde ouders, vrienden en partners kunnen een beroep doen op Teleblok. Het afgelopen jaar beantwoordde Teleblok meer dan 1.000 oproepen.

Van 12 tot en met 26 januari is Teleblok elke dag van 14 u. tot 23 u. telefonisch bereikbaar op het gratis nummer 0800/13 14 4. Chatten kan op www.teleblok.be, elke dag tussen 17 en 23 u.

Waarover gaat het stuk dan wel? De KAMping is een kleine familiezaak waar een vijftal families jaar na jaar hun vakantie komen doorbrengen. Op een gegeven moment wordt de kleine camping overgenomen door een keten en dan gaat alles fout. Er komen plots toeristen naar hún camping en die kennen tot overmaat van ramp geen Nederlands.

Ze besluiten dan maar allemaal om hun vakantie in de winter door te brengen, zo hebben ze eindelijk weer rust.

Maar … dan komt er een bus met “mongolen” toe …

Het stuk wordt op 5 locaties gespeeld: buiten, in een bus en er staat een caravan in de refter …

Heeft het voorgaande je nieuwsgierigheid geprikkeld, kom dan op vrijdag 14 januari, zaterdag 15 januari (telkens om 20 u.) of zondag 16 januari (15 u.) naar het Koninklijk Atheneum Mariakerke, Amand Casier de ter Bekenlaan 26 in Mariakerke. Kaarten kosten € 6 en kunnen besteld worden op 0478/83.11.56.